حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَتَتْهَا بَرِيرَةُ تَسْأَلُهَا فِي كِتَابَتِهَا فَقَالَتْ إِنْ شِئْتِ أَعْطَيْتُ أَهْلَكِ وَيَكُونُ الْوَلاَءُ لِي. وَقَالَ أَهْلُهَا إِنْ شِئْتِ أَعْطَيْتِهَا مَا بَقِيَ ـ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً إِنْ شِئْتِ أَعْتَقْتِهَا وَيَكُونُ الْوَلاَءُ لَنَا ـ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَّرَتْهُ ذَلِكَ فَقَالَ " ابْتَاعِيهَا فَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ ". ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ ـ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فَصَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ ـ فَقَالَ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ، مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ، وَإِنِ اشْتَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍ ". قَالَ عَلِيٌّ قَالَ يَحْيَى وَعَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَمْرَةَ. وَقَالَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَةَ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ. رَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَمْرَةَ أَنَّ بَرِيرَةَ. وَلَمْ يَذْكُرْ صَعِدَ الْمِنْبَرَ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Суфён бизга айтди, Яҳёдан, у Амрадан, у Оишадан: У деди: Барира унинг олдига келиб, озодлик шартномаси (китобат) борасида сўради. У (Оиша): ‹Истасанг, аҳлингга (пулни) бериб юбораман, вало (меросхўрлик ҳаққи) менга бўлади›, деди. Унинг аҳли эса: ‹Истасанг, қолганини унга бер›, деди — Суфён бир марта: ‹Истасанг, уни озод қил, вало бизга бўлади›, деди деб айтди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келганларида, у буни эслатди. У зот: «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало озод қилган кишиники», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам минбарга турдилар — Суфён бир марта: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам минбарга чиқдилар›, деди — ва дедилар: «Баъзи қавмларга нима бўлдики, Аллаҳнинг Китобида йўқ шартларни шарт қилмоқдалар? Ким Аллаҳнинг Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, унга (ўша шарт) йўқдир, агар юз марта шарт қилса ҳам». Али деди: Яҳё ва Абдулваҳҳоб: Яҳёдан, у Амрадан деб айтдилар. Жаъфар ибн Авн эса Яҳёдан: ‹Мен Амрани эшитдим, у: Мен Оишани эшитдим, деди›, деди. Буни Молик Яҳёдан, у Амрадан, Барира ҳақида ривоят қилган, аммо минбарга чиққанларини зикр қилмаган.