حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ كَعْبٍ، أَنَّهُ تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا كَانَ لَهُ عَلَيْهِ فِي الْمَسْجِدِ، فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي بَيْتِهِ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمَا حَتَّى كَشَفَ سِجْفَ حُجْرَتِهِ فَنَادَى " يَا كَعْبُ ". قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " ضَعْ مِنْ دَيْنِكَ هَذَا ". وَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَىِ الشَّطْرَ قَالَ لَقَدْ فَعَلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " قُمْ فَاقْضِهِ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад бизга айтди: Усмон ибн Умар бизга айтди: Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Моликдан, у Каъбдан: У Ибн Абу Ҳадраддан унда бўлган бир қарзини масжидда талаб қилди, овозлари кўтарилиб кетди, ҳатто Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уйида туриб уни эшитдилар. У зот уларнинг олдига чиқиб, ҳужраси пардасини очиб: «Эй Каъб!» деб чақирдилар. У: ‹Лаббайк, ё Расулуллаҳ›, деди. У зот: «Бу қарзингдан шунча тушир», деб ярмига ишора қилдилар. У: ‹Қилдим, ё Расулуллаҳ›, деди. У зот: «Тур, унга тўла», дедилар.