حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَبَبْتُهُ فَاجْعَلْ ذَلِكَ لَهُ قُرْبَةً إِلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Аҳмад ибн Солиҳ, Ибн Ваҳбдан: Менга Юнус, у Ибн Шиҳобдан хабар берди: Менга Саид ибнул Мусайяб, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) хабар берди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитди: «Аллаҳим, мен қайси бир мўминни сўкган бўлсам, буни унга қиёмат куни Сенинг (ҳузуринг)га яқинлик (қурба) қил» дедилар.