حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْهَرَمِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ".
Мусаддад, Муътамирдан: Отамни эшитдйм: Анас ибн Моликни (розияллаҳу анҳу) шундай деяётганини эшитдйм: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, мен Сендан ожизлик ва дангасалик, қўрқоқлик ва қариликдан паноҳ тилайман; Сендан қабр азобидан паноҳ тилайман; Сендан ҳаёт ва мамот (ўлим) фитнасидан паноҳ тилайман» дер эдилар.