حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ، وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ عَنِّي خَطَايَاىَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا، كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ ".
Муъалла ибн Асад, Вуҳайбдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, мен Сендан дангасалик ва қарилик, гуноҳ ва қарз(қарздорлик)дан, қабр фитнаси ва қабр азобидан, дўзах фитнаси ва дўзах азобидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан паноҳ тилайман; ва Сендан фақирлик фитнасидан паноҳ тилайман; ва Сендан Масиҳ Дажжол фитнасидан паноҳ тилайман; Аллаҳим, менинг хатоларимни қор ва дўл суви билан юв, қалбимни хатолардан — оқ кийимни кирдан тозалагандек — тозала, ва мен билан хатоларим орасини — Машриқ билан Мағриб орасини узоқлаштиргандек — узоқлаштир» дер эдилар.