حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَىُّ النَّاسِ خَيْرٌ قَالَ " قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ يَجِيءُ قَوْمٌ تَسْبِقُ شَهَادَةُ أَحَدِهِمْ يَمِينَهُ، وَيَمِينُهُ شَهَادَتَهُ ". قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَكَانَ أَصْحَابُنَا يَنْهَوْنَا وَنَحْنُ غِلْمَانٌ أَنْ نَحْلِفَ بِالشَّهَادَةِ وَالْعَهْدِ.
Абдуллаҳ айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: "Қайси одам яхшироқ?" деб сўралди. Деди: "Менинг асрим, кейин улардан кейингилар, кейин улардан кейингилар, кейин бир қавм келадики, улардан бирининг гувоҳлиги қасамидан, қасами гувоҳлигидан ўзиб кетади." Иброҳим: "Бизнинг устозларимиз бизни — биз болалар эдик — гувоҳлик ва аҳд билан қасам ичишдан қайтарардилар" деди.