Опа-сингил ва ака-укаларнинг мероси

Meros kitobi · 1 ҳадис

باب مِيرَاثِ الأَخَوَاتِ وَالإِخْوَةِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضٌ، فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ نَضَحَ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا لِي أَخَوَاتٌ‏.‏ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ‏.‏

Жобир (розияллаҳу анҳу) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мен касал ҳолда олдимга кирди, таҳорат суви сўради, таҳорат қилди, кейин таҳорат сувидан устимга сепди, мен ўзимга келдим. Мен: "Эй Расулуллаҳ, менга фақат опа-сингилларим бор" дедим. Шунда фароиз ояти нозил бўлди.