حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ عُتْبَةُ عَهِدَ إِلَى أَخِيهِ سَعْدٍ أَنَّ ابْنَ وَلِيدَةِ زَمْعَةَ مِنِّي، فَاقْبِضْهُ إِلَيْكَ. فَلَمَّا كَانَ عَامَ الْفَتْحِ أَخَذَهُ سَعْدٌ فَقَالَ ابْنُ أَخِي عَهِدَ إِلَىَّ فِيهِ. فَقَامَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فَقَالَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ. فَتَسَاوَقَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي قَدْ كَانَ عَهِدَ إِلَىَّ فِيهِ. فَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ بْنَ زَمْعَةَ، الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ ". ثُمَّ قَالَ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ " احْتَجِبِي مِنْهُ ". لِمَا رَأَى مِنْ شَبَهِهِ بِعُتْبَةَ، فَمَا رَآهَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ.
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Утба ўз укаси Саъдга: "Замъанинг чўрисининг ўғли мендан (менинг ўғлим), уни ўзингга олиб қўй" деб васият қилган эди. Фатҳ (Макка) йили Саъд уни олди ва: "Бу — жияним, акам менга у ҳақда васият қилган" деди. Абд ибн Замъа туриб: "Бу — менинг укам, отам чўрисининг ўғли, унинг тўшагида туғилган" деди. Иккови Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (баҳслашиб) келдилар. Саъд: "Эй Расулуллаҳ, бу — жияним, акам менга у ҳақда васият қилган" деди. Абд ибн Замъа: "Бу — менинг укам, отам чўрисининг ўғли, унинг тўшагида туғилган" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "У сенга (тегишли), эй Абд ибн Замъа. Фарзанд тўшак (эгаси)га (тегишли), зинокорга эса тош (маҳрумлик)." Кейин Савда бинт Замъага: "Ундан парда тут (ҳижоблан)" деди — унинг Утбага ўхшашлигини кўргани учун. У Аллаҳга йўлиққунча (вафотигача) уни (Савдани) кўрмади.