حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنْ فِي الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ وَزَيْدَ بْنَ خَالِدٍ قَالاَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلاَّ قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ ـ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ ـ فَقَالَ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي. قَالَ " قُلْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا، فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ، وَعَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ، الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا. قُلْتُ لِسُفْيَانَ لَمْ يَقُلْ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ. فَقَالَ أَشُكُّ فِيهَا مِنَ الزُّهْرِيِّ، فَرُبَّمَا قُلْتُهَا وَرُبَّمَا سَكَتُّ.
Убайдуллаҳ, Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холиддан (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида эдик. Бир киши туриб: "Аллаҳни ўртага қўйиб сўрайман, фақат Аллаҳнинг Китоби билан орамизда ҳукм қил" деди. Унинг хасми — ундан фақиҳроқ эди — туриб: "Бизнинг орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил ва менга изн бер" деди. Деди: "Гапир." У: "Менинг ўғлим бу (киши)нинг асифи (ёлланган ишчиси) эди, унинг хотини билан зино қилди. Мен ундан юз қўй ва бир хизматчи (чўри) билан фидя бердим, кейин илм аҳлидан сўрадим, улар менга ўғлимга юз қамчи ва бир йил сургун, хотинига эса ражм (бор) деб айтдилар" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, ораингизда албатта Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: юз қўй ва хизматчи қайтарилди, ўғлингга юз қамчи ва бир йил сургун; эй Унайс, бу (киши)нинг хотинига бориб, агар эътироф қилса, уни ражм қил" деди. (Унайс) унга борди, у эътироф қилди, уни ражм қилди. (Равоий Суфёнга: «У ўғлимга ражм бор деганини айтмади» деди. У: «Бу ҳақда мен Зуҳрийдан шубҳа қиламан, баъзан уни айтаман, баъзан жим тураман» деди.)
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنْ فِي الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ وَزَيْدَ بْنَ خَالِدٍ قَالاَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلاَّ قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ ـ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ ـ فَقَالَ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي. قَالَ " قُلْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا، فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ، وَعَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ، الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا. قُلْتُ لِسُفْيَانَ لَمْ يَقُلْ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ. فَقَالَ أَشُكُّ فِيهَا مِنَ الزُّهْرِيِّ، فَرُبَّمَا قُلْتُهَا وَرُبَّمَا سَكَتُّ.
Убайдуллаҳ, Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холиддан (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида эдик. Бир киши туриб: "Аллаҳни ўртага қўйиб сўрайман, фақат Аллаҳнинг Китоби билан орамизда ҳукм қил" деди. Унинг хасми — ундан фақиҳроқ эди — туриб: "Бизнинг орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил ва менга изн бер" деди. Деди: "Гапир." У: "Менинг ўғлим бу (киши)нинг асифи (ёлланган ишчиси) эди, унинг хотини билан зино қилди. Мен ундан юз қўй ва бир хизматчи (чўри) билан фидя бердим, кейин илм аҳлидан сўрадим, улар менга ўғлимга юз қамчи ва бир йил сургун, хотинига эса ражм (бор) деб айтдилар" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, ораингизда албатта Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: юз қўй ва хизматчи қайтарилди, ўғлингга юз қамчи ва бир йил сургун; эй Унайс, бу (киши)нинг хотинига бориб, агар эътироф қилса, уни ражм қил" деди. (Унайс) унга борди, у эътироф қилди, уни ражм қилди. (Равоий Суфёнга: «У ўғлимга ражм бор деганини айтмади» деди. У: «Бу ҳақда мен Зуҳрийдан шубҳа қиламан, баъзан уни айтаман, баъзан жим тураман» деди.)
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ عُمَرُ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَطُولَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ حَتَّى يَقُولَ قَائِلٌ لاَ نَجِدُ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ. فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا اللَّهُ، أَلاَ وَإِنَّ الرَّجْمَ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى، وَقَدْ أَحْصَنَ، إِذَا قَامَتِ الْبَيِّنَةُ، أَوْ كَانَ الْحَمْلُ أَوْ الاِعْتِرَافُ ـ قَالَ سُفْيَانُ كَذَا حَفِظْتُ ـ أَلاَ وَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ.
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Умар деди: "Мен одамларга замон узайиб, кимдир «Биз ражмни Аллаҳнинг Китобида топмаймиз» деб айтишидан қўрқдим — шунда улар Аллаҳ нозил қилган фарзни тарк этиб адашади. Огоҳ бўлинглар, албатта ражм — зино қилган ва муҳсан (уйланган) кишига ҳақдир, агар баййина (далил) қойим бўлса, ёки ҳомила бўлса, ёки эътироф бўлса (Суфён: «мен шундай ёдда сақладим»). Огоҳ бўлинглар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ражм қилди, биз ҳам ундан кейин ражм қилдик."