Лайтҳ, Нофиъдан (ривоят қилди): Сафия бинт Абу Убайд хабар бердики, амирлик (давлат) қулларидан бир қул, хумусдан (ғаниматдан) бир чўрига зўрлик билан яқинлашди, то уни изволди (бокиралигини олди). Умар унга ҳад (зино жазоси) қамчи урди ва сургун қилди, чўрини эса — у уни мажбурлагани сабабли — қамчиламади. Зуҳрий: Бикр (бокира) чўрини ҳур (озод) киши изволса, ҳакам (қози) бокира чўрининг қийматига яраша (зарар)ни унга юклайди, ва у қамчиланади; сойиба (бокира бўлмаган) чўрида эса, имомларнинг ҳукмида (мол) товон йўқ, лекин унга ҳад бор.
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Иброҳим Сора билан ҳижрат қилди. Уни бир қишлоққа — унда подшоҳлардан бир подшоҳ ёки жабборлардан бир жаббор бор эди — олиб кирди. (Подшоҳ) унга (Иброҳимга): «Уни менга юбор» деб юборди. Уни юборди. (Подшоҳ) унга (Сорага) томон турди, у (Сора) туриб таҳорат қилди ва намоз ўқиди, деди: «Аллаҳумма, агар мен Сенга ва Расулингга иймон келтирган бўлсам, мен устимга кофирни ҳоким қилма.» Шунда (подшоҳ) бўғилди, то оёғи билан тепки ургунча."