حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةً ـ يَعْنِي الْبَدْرَ ـ فَقَالَ " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لاَ تُضَامُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ، فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لاَ تُغْلَبُوا عَلَى صَلاَةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا ". ثُمَّ قَرَأَ {وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ}. قَالَ إِسْمَاعِيلُ افْعَلُوا لاَ تَفُوتَنَّكُمْ.
Ҳумайдий бизга айтди: Марвон ибн Муовия бизга айтди: Исмоил бизга айтди, Қайсдан, у Жарирдан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида эдик. У зот бир кечаси ойга — яъни тўлин ойга — қарадилар ва: «Албатта сизлар Роббингизни мана шу ойни кўрганингиздек кўрасизлар, уни кўришда тортишиб қолмайсизлар. Агар қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдинги намозда (уларни ўқишда) мағлуб бўлмасликка қодир бўлсангиз, шундай қилинг», дедилар. Сўнг: «Роббингга ҳамд айтиб, қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин тасбеҳ айтгин» (оятини) ўқидилар. Исмоил деди: ‹Қилинглар (дегани) — улар сиздан ўтиб кетмасин (дегани)›.