حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، وَالدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ نَهَرًا بِبَابِ أَحَدِكُمْ، يَغْتَسِلُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسًا، مَا تَقُولُ ذَلِكَ يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ ". قَالُوا لاَ يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ شَيْئًا. قَالَ " فَذَلِكَ مِثْلُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ، يَمْحُو اللَّهُ بِهَا الْخَطَايَا ".
Иброҳим ибн Ҳамза бизга айтди: Ибн Абу Ҳозим ва Даровардий менга айтди, Язиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Айтинг-чи, агар бирингизнинг эшиги олдида бир дарё бўлиб, унда ҳар куни беш марта чўмилса, унинг киридан бирор нарса қолармиди?» Улар: ‹Унинг киридан ҳеч нарса қолмайди›, дедилар. У зот: «Мана шу — беш вақт намоз мисолидек, Аллаҳ улар билан хатоларни ўчиради», дедилар.