حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الشِّغَارِ. قُلْتُ لِنَافِعٍ مَا الشِّغَارُ قَالَ يَنْكِحُ ابْنَةَ الرَّجُلِ وَيُنْكِحُهُ ابْنَتَهُ بِغَيْرِ صَدَاقٍ، وَيَنْكِحُ أُخْتَ الرَّجُلِ وَيُنْكِحُهُ أُخْتَهُ بِغَيْرِ صَدَاقٍ. وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنِ احْتَالَ حَتَّى تَزَوَّجَ عَلَى الشِّغَارِ، فَهْوَ جَائِزٌ، وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ. وَقَالَ فِي الْمُتْعَةِ النِّكَاحُ فَاسِدٌ، وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ. وَقَالَ بَعْضُهُمُ الْمُتْعَةُ وَالشِّغَارُ جَائِزٌ، وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ.
Абдуллаҳ (ибн Умар) (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шиғор(дан) қайтарди. Нофиъга: "Шиғор нима?" дедим. У: "(Бир киши) бошқа кишининг қизига (ўғлини) уйлантириб, ўзининг қизини унга садоқсиз уйлантиради; ва бир кишининг синглисига уйланиб, ўзининг синглисини унга садоқсиз уйлантиради" деди. Баъзи одамлар (ҳийла қилувчилар): "Агар (киши) шиғор устида уйлангунча ҳийла қилса, у жоиз, шарт эса ботил" деди; ва мутъа ҳақида: "Никоҳ фосид, шарт ботил" деди; баъзилари: "Мутъа ва шиғор жоиз, шарт ботил" деди.