حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنِ الْحَسَنِ، وَعَبْدِ اللَّهِ، ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا، أَنَّ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ قِيلَ لَهُ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ لاَ يَرَى بِمُتْعَةِ النِّسَاءِ بَأْسًا. فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا يَوْمَ خَيْبَرَ، وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ. وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنِ احْتَالَ حَتَّى تَمَتَّعَ، فَالنِّكَاحُ فَاسِدٌ. وَقَالَ بَعْضُهُمُ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ.
Али (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Унга: "Ибн Аббос аёллар мутъасида зарар кўрмайди (жоиз дейди)" дейилди. У: "Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан (мутъадан) Хайбар кунида ва аҳлий (уй) эшаклари гўштидан қайтарди" деди. Баъзи одамлар (ҳийла қилувчилар): "Агар (киши) мутъа қилгунча ҳийла қилса, никоҳ фосид" деди; баъзилари: "Никоҳ жоиз, шарт ботил" деди.