حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لاَ تَسْأَلِ الإِمَارَةَ، فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ وُكِلْتَ إِلَيْهَا، وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا، وَإِذَا حَلَفْتَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتَ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، فَكَفِّرْ يَمِينَكَ، وَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ ".
Абдураҳмон ибн Самура айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: "Эй Абдураҳмон ибн Самура, амирликни сўрама, чунки агар у сенга сўраб (талаб қилиб) берилса, сен унга (ёлғиз) топшириласан (Аллаҳнинг ёрдамисиз қоласан); агар у сенга сўрамасдан берилса, унга (Аллаҳнинг ёрдами билан) кўмаклаштириласан. Қачон бир нарсага қасам ичсанг, кейин бошқасини ундан яхшироқ деб кўрсанг — қасамингга каффорат бер ва яхшироқ бўлганини қил" деди.