حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَغَيْرِهِ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْيَهُودِ لِعُمَرَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَوْ أَنَّ عَلَيْنَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا} لاَتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا. فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لأَعْلَمُ أَىَّ يَوْمٍ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ، نَزَلَتْ يَوْمَ عَرَفَةَ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ. سَمِعَ سُفْيَانُ مِنْ مِسْعَرٍ وَمِسْعَرٌ قَيْسًا وَقَيْسٌ طَارِقًا.
Тариқ ибн Шиҳоб айтди: Яҳудийлардан бир киши Умарга: "Эй амирул мўминин, агар бу оят — «Бугун сизларга динингизни камол топтирдим ва неъматимни сизларга тугал қилдим ва сизларга дийн (сифатида) Исломни рози бўлдим» — бизга нозил бўлганида, биз ўша кунни байрам (ийд) қилар эдик" деди. Умар: "Мен бу оят қайси кун нозил бўлганини биламан — у Арафа куни, жумъа куни нозил бўлган" деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ الْغَدَ، حِينَ بَايَعَ الْمُسْلِمُونَ أَبَا بَكْرٍ، وَاسْتَوَى عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَشَهَّدَ قَبْلَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ فَاخْتَارَ اللَّهُ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي عِنْدَهُ عَلَى الَّذِي عِنْدَكُمْ، وَهَذَا الْكِتَابُ الَّذِي هَدَى اللَّهُ بِهِ رَسُولَكُمْ فَخُذُوا بِهِ تَهْتَدُوا وَإِنَّمَا هَدَى اللَّهُ بِهِ رَسُولَهُ.
Анас ибн Молик хабар бердики, у Умарни — мусулмонлар Абу Бакрга байъат қилган(ин)инг эртаси, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг минбарига чиқиб — Абу Бакрдан олдин ташаҳҳуд айтди ва: "Амма баъд. Аллаҳ ўз Расули (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун ўз ҳузуридагини (охиратни) сизнинг янингиздагисидан (дунёдан) афзал кўрди. Ва мана бу Китоб — Аллаҳ у билан Расулингизни ҳидоят қилган — уни маҳкам тутинглар, ҳидоят топасиз; албатта Аллаҳ у билан ўз Расулини ҳидоят қилган" деганини эшитди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ ضَمَّنِي إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " اللَّهُمَّ عَلِّمْهُ الْكِتَابَ ".
Ибн Аббос айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени ўзига (бағрига) босди ва: "Аллаҳумма, унга Китобни ўргат" деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَبَّاحٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ عَوْفًا، أَنَّ أَبَا الْمِنْهَالِ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا بَرْزَةَ، قَالَ إِنَّ اللَّهَ يُغْنِيكُمْ أَوْ نَغَشَكُمْ بِالإِسْلاَمِ وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَعَ هَاهُنَا يُغْنِيكُمْ وَإِنَّمَا هُوَ نَعَشَكُمْ يُنْظَرُ فِي أَصْلِ كِتَابِ الِاعْتِصَامِ
Абу Барза айтди: "Албатта Аллаҳ сизларни Ислом ва Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бой қилди (ёки: тирилтирди, кўтарди)." (Абу Абдуллаҳ — Бухорий — айтди: бу ерда «юғнийкум (бой қилди)» (деб) тушди, ҳолбуки у «наъашакум (кўтарди)»дир — Иътисом китобининг аслига қаранг.)
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَتَبَ إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ يُبَايِعُهُ، وَأُقِرُّ لَكَ بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ، فِيمَا اسْتَطَعْتُ.
Абдуллаҳ ибн Умар Абдулмалик ибн Марвонга байъат қилиб (хат) ёзди: "Ва мен сенга — қодир бўлганимча — Аллаҳнинг суннати ва Расулининг суннати узра самъ ва тоатни иқрор қиламан."