حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ لَمَّا نَزَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم {قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ} قَالَ " أَعُوذُ بِوَجْهِكَ ". {أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ} قَالَ " أَعُوذُ بِوَجْهِكَ ". فَلَمَّا نَزَلَتْ {أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ} قَالَ " هَاتَانِ أَهْوَنُ أَوْ أَيْسَرُ ".
Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га «Айт: У сизнинг устингиздан азоб юборишга қодирдир» (оят) нозил бўлганида, у: "Сенинг юзинг (важҳинг) билан паноҳ сўрайман" деди. «Ёки оёқларингиз остидан» (оят) (нозил бўлганида), у: "Сенинг юзинг билан паноҳ сўрайман" деди. «Ёки сизни фирқа-фирқа (гуруҳ-гуруҳ) қилиб аралаштириб, баъзингизга баъзингизнинг кучини (зарбини) таттиради» (оят) нозил бўлганида, у: "Бу иккови енгилроқ (осон)дир" деди.