حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ الْمِصْرِيُّ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ تَصَدَّقْنَ وَأَكْثِرْنَ الاِسْتِغْفَارَ فَإِنِّي رَأَيْتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ " . فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ جَزْلَةٌ وَمَا لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ . قَالَ " تُكْثِرْنَ اللَّعْنَ وَتَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ وَمَا رَأَيْتُ مِنْ نَاقِصَاتِ عَقْلٍ وَدِينٍ أَغْلَبَ لِذِي لُبٍّ مِنْكُنَّ " . قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا نُقْصَانُ الْعَقْلِ وَالدِّينِ قَالَ " أَمَّا نُقْصَانُ الْعَقْلِ فَشَهَادَةُ امْرَأَتَيْنِ تَعْدِلُ شَهَادَةَ رَجُلٍ فَهَذَا نُقْصَانُ الْعَقْلِ وَتَمْكُثُ اللَّيَالِيَ مَا تُصَلِّي وَتُفْطِرُ فِي رَمَضَانَ فَهَذَا نُقْصَانُ الدِّينِ " .
Абдуллаҳ ибн Умар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Эй аёллар жамоаси, садақа беринглар ва истиғфорни кўпайтиринглар, чунки мен сизларни дўзах аҳлининг кўпчилиги (деб) кўрдим" деди. Улардан ақлли (сўзамол) бир аёл: "Нега биз дўзах аҳлининг кўпчилигимиз, эй Расулуллаҳ?" деди. У: "Сиз лаънатни кўпайтирасиз ва эр (жуфт)га куфрон (ношукурлик) қиласиз. Мен ақл ва дийни ноқис(кам) бўлиб (туриб) — ақлли (киши)ни сиздан кўра енгадиган(бошқасини) кўрмадим" деди. У: "Эй Расулуллаҳ, ақл ва дийннинг ноқислиги нима?" деди. У: "Ақлнинг ноқислиги — икки аёлнинг гувоҳлиги бир эркакнинг гувоҳлигига тенг(экани); мана шу — ақлнинг ноқислиги. Ва у (аёл) кечаларни — намоз ўқимай — туради (ҳайз пайтида) ва рамазонда (кун) да ифтор қилади (ҳайз туфайли); мана шу — дийннинг ноқислиги" деди.