حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ بَكْرَ بْنَ سَوَادَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَلاَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي إِبْرَاهِيمَ { رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي} الآيَةَ . وَقَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ { إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ} فَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ " اللَّهُمَّ أُمَّتِي أُمَّتِي " . وَبَكَى فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ إِلَى مُحَمَّدٍ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ فَسَلْهُ مَا يُبْكِيكَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ - عَلَيْهِ الصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ - فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا قَالَ . وَهُوَ أَعْلَمُ . فَقَالَ اللَّهُ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ إِلَى مُحَمَّدٍ فَقُلْ إِنَّا سَنُرْضِيكَ فِي أُمَّتِكَ وَلاَ نَسُوءُكَ .
Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Ос (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аллаҳнинг — азза ва жалла — Иброҳим ҳақидаги: «Роббим, албатта улар (бутлар) кўп одамларни адаштирди; бас ким менга эргашса — у мендандир...» (деган) сўзини тиловат қилди; ва Исо (алайҳиссалом): «Агар уларни азобласанг — улар Сенинг бандаларингдир; агар уларни кечирсанг — албатта Сен — Азиз, Ҳакимсан» деди (деган оятни ўқиди). Бас (Набий) қўлларини кўтариб: "Аллаҳумма, умматим, умматим" деди ва йиғлади. Аллаҳ — азза ва жалла: "Эй Жибрил, Муҳаммад(нинг олди)га бор — Роббинг билгувчироқ — ундан: ‹Сени нима йиғлатяпти?› деб сўра" деди. Жибрил (алайҳис-салоту вассалом) унга келиб сўради; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга нима деганини хабар берди — У (Аллаҳ) билгувчироқ. Аллаҳ: "Эй Жибрил, Муҳаммад(нинг олди)га бор ва айт: ‹Албатта биз сени умматинг (ҳақи)да рози қиламиз ва сени ҳафа қилмаймиз›" деди.