Имонига хавф туғилган кишига бериш

Zakot kitobi · 3 ҳадис

باب إِعْطَاءِ مَنْ يُخَافُ عَلَى إِيمَانِهِ ‏

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، سَعْدٍ أَنَّهُ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فِيهِمْ قَالَ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ رَجُلاً لَمْ يُعْطِهِ وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَىَّ فَقُمْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاهُ مُؤْمِنًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَوْ مُسْلِمًا ‏"‏ ‏.‏ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاهُ مُؤْمِنًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَوْ مُسْلِمًا ‏"‏ ‏.‏ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاهُ مُؤْمِنًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَوْ مُسْلِمًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ ‏.‏ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْهُ خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ الْحُلْوَانِيِّ تَكْرَارُ الْقَوْلِ مَرَّتَيْنِ ‏.‏

Саъд (ибн Абу Ваққос) (ривоят қилди)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир гуруҳга (мол) берди, мен эса улар ичида ўтирган эдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улардан бир кишини — унга бермай — қолдирди; ҳолбуки у (киши) улар ичида менга энг ёқимли(си) эди. Бас мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га туриб келдим ва унга сирли (паст овозда): «Эй Расулуллаҳ, сенга фалон (киши)дан нима (бўлди — уни қолдирдинг)? Аллаҳга қасам, мен уни мўмин деб кўряпман» дедим. У: «Ёки мусулмон (де)» деди. Мен озгина жим турдим, кейин у ҳақда билган нарсам мени енгди ва: «Эй Расулуллаҳ, сенга фалон (киши)дан нима? Аллаҳга қасам, мен уни мўмин деб кўряпман» дедим. У: «Ёки мусулмон (де)» деди. Мен озгина жим турдим, кейин у ҳақда билган нарсам мени енгди ва: «Эй Расулуллаҳ, сенга фалон (киши)дан нима? Аллаҳга қасам, мен уни мўмин деб кўряпман» дедим. У: «Ёки мусулмон (де)» деди. Кейин у: «Албатта мен бир кишига (мол) бераман — ҳолбуки ундан бошқаси менга ундан севимлироқ — унинг юзи билан дўзахга ташланишидан қўрқиб (шу сабабли ўшанга бераман, мўминга эмас)» деди. Ҳулвоний ҳадисида бу сўз икки марта такрор(ланган).

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ، بْنُ حُمَيْدٍ قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ عَلَى مَعْنَى حَدِيثِ صَالِحٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ ‏.‏

(Бу ҳадис) уларнинг ҳаммасидан, Зуҳрийдан шу иснодда — Солиҳнинг Зуҳрийдан (ривоят қилган) ҳадиси маъносида (ривоят қилинди).

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ، يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ - يَعْنِي حَدِيثَ الزُّهْرِيِّ الَّذِي ذَكَرْنَا - فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ بَيْنَ عُنُقِي وَكَتِفِي ثُمَّ قَالَ ‏ "‏ أَقِتَالاً أَىْ سَعْدُ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ ‏"‏ ‏.‏

Исмоил ибн Муҳаммад ибн Саъд айтди: Мен Муҳаммад ибн Саъдни шу ҳадисни — яъни биз зикр қилган Зуҳрий ҳадисини — сўзлаётган ҳолда эшитдим; у ўз ҳадисида: «Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўли билан бўйним ва елкам орасига урди, кейин: ‹Жангми (урушга чақиряпсанми), эй Саъд?! Албатта мен бир кишига (мол) бераман...› деди» деди.