باب اسْتِحْبَابِ طَوَافِ الإِفَاضَةِ يَوْمَ النَّحْرِ
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَفَاضَ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ رَجَعَ فَصَلَّى الظُّهْرَ بِمِنًى . قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُفِيضُ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيُصَلِّي الظُّهْرَ بِمِنًى وَيَذْكُرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَلَهُ .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Умар Нофидан, у Ибн Умардан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳр куни ифоза (тавоф) қилди, сўнг қайтиб, Зуҳрни Минода ўқиди. Нофиъ деди: Ибн Умар ҳам наҳр куни ифоза қилар, сўнг қайтиб, Зуҳрни Минода ўқир ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буни қилганини зикр қиларди.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ شَىْءٍ، عَقَلْتَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيْنَ صَلَّى الظُّهْرَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ قَالَ بِمِنًى . قُلْتُ فَأَيْنَ صَلَّى الْعَصْرَ يَوْمَ النَّفْرِ قَالَ بِالأَبْطَحِ - ثُمَّ قَالَ - افْعَلْ مَا يَفْعَلُ أُمَرَاؤُكَ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ишоқ ибн Юсуф ал-Азрақ ривоят қилди, бизга Суфён Абдулазиз ибн Руфайъдан хабар берди, у деди: Мен Анас ибн Моликдан сўраб: «Менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эслаб қолган бир нарсанг ҳақида хабар бер: у Тарвия куни Зуҳрни қаерда ўқиди?» дедим. У: «Минода» деди. Мен: «Нафр (қайтиш) куни Асрни қаерда ўқиди?» дедим. У: «Абтаҳда» деди. Сўнг: «Амирларинг нима қилса, шуни қил» деди.