باب وُجُوبِ الْمَبِيتِ بِمِنًى لَيَالِيَ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ وَالتَّرْخِيصِ فِي تَرْكِهِ لأَهْلِ السِّقَايَةِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو أُسَامَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، ح. وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، اسْتَأْذَنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيتَ بِمَكَّةَ لَيَالِيَ مِنًى مِنْ أَجْلِ سِقَايَتِهِ فَأَذِنَ لَهُ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ибн Нумайр ва Абу Усома ривоят қилиб, иккаласи: бизга Убайдуллаҳ Нофидан, у Ибн Умардан ривоят қилди, дедилар; (ҳ) ва бизга Ибн Нумайр — лафз уники — ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди, менга Нофиъ Ибн Умардан ривоят қилдики, Аббос ибн Абдулмутталиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ўз сиқояси (сув улашиш вазифаси) сабабли Мино кечаларида Маккада тунашга рухсат сўради, у унга рухсат берди.
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ، حَاتِمٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، بْنِ عُمَرَ بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Ва бизга буни Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус хабар берди; (ҳ) ва менга буни Муҳаммад ибн Ҳотим ва Абд ибн Ҳумайд иккаласи Муҳаммад ибн Бакрдан ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди — иккаласи Убайдуллаҳ ибн Умардан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилдилар).
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ عِنْدَ الْكَعْبَةِ فَأَتَاهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ مَا لِي أَرَى بَنِي عَمِّكُمْ يَسْقُونَ الْعَسَلَ وَاللَّبَنَ وَأَنْتُمْ تَسْقُونَ النَّبِيذَ أَمِنْ حَاجَةٍ بِكُمْ أَمْ مِنْ بُخْلٍ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا بِنَا مِنْ حَاجَةٍ وَلاَ بُخْلٍ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ وَخَلْفَهُ أُسَامَةُ فَاسْتَسْقَى فَأَتَيْنَاهُ بِإِنَاءٍ مِنْ نَبِيذٍ فَشَرِبَ وَسَقَى فَضْلَهُ أُسَامَةَ وَقَالَ " أَحْسَنْتُمْ وَأَجْمَلْتُمْ كَذَا فَاصْنَعُوا " . فَلاَ نُرِيدُ تَغْيِيرَ مَا أَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Ва менга Муҳаммад ибн ал-Минҳол аз-Зарир ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ҳумайд ат-Тавил Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Аббос билан Каъба ёнида ўтирган эдим, шунда унинг олдига бир аъробий (чўл араби) келиб: «Сизнинг амакиваччаларингизни асал ва сут ичираётганини, сизлар эса набиз (хурмо суви) ичираётганингизни кўряпман — бу сизлардаги эҳтиёжданми ёки бахилликданми?» деди. Ибн Аббос: «Аллаҳга ҳамд бўлсин, бизда на эҳтиёж, на бахиллик бор. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улови устида, орқасида Усома бор ҳолда келди ва сув сўради. Биз унга бир идиш набиз келтирдик, у ичди ва қолдиғини Усомага ичирди ҳамда: ‹Яхши ва гўзал қилдингиз, шундай қилаверинглар›, деди. Шунинг учун биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буюрган нарсани ўзгартиришни истамаймиз» деди.