حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْجَدْرِ أَمِنَ الْبَيْتِ هُوَ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ فَلِمَ لَمْ يُدْخِلُوهُ فِي الْبَيْتِ قَالَ " إِنَّ قَوْمَكِ قَصَّرَتْ بِهِمُ النَّفَقَةُ " . قُلْتُ فَمَا شَأْنُ بَابِهِ مُرْتَفِعًا قَالَ " فَعَلَ ذَلِكِ قَوْمُكِ لِيُدْخِلُوا مَنْ شَاءُوا وَيَمْنَعُوا مَنْ شَاءُوا وَلَوْلاَ أَنَّ قَوْمَكِ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَخَافَ أَنْ تُنْكِرَ قُلُوبُهُمْ لَنَظَرْتُ أَنْ أُدْخِلَ الْجَدْرَ فِي الْبَيْتِ وَأَنْ أُلْزِقَ بَابَهُ بِالأَرْضِ " .
Бизга Саид ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, бизга Ашъас ибн Абу аш-Шаъсо ал-Асвад ибн Язиддан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Жадр (девор/Ҳижр) ҳақида — у Байтданми, деб сўрадим. У: «Ҳа» деди. Мен: «Ундай бўлса, нега уни Байтга киритмаганлар?» дедим. У: «Қавмингнинг нафақаси (маблағи) етмай қолди» деди. Мен: «Унинг эшиги кўтарилган (баланд) бўлишининг сабаби нима?» дедим. У: «Буни қавминг хоҳлаган кишини киритиб, хоҳлаган кишини тўсиб қолиш учун қилди. Агар қавмингнинг жоҳилиятга яқин (даври) бўлмаганида — қалблари (буни) инкор қилишидан қўрқаман — мен Жадрни Байтга киритишни ва унинг эшигини ер (сатҳи)га улашни ўйлаб кўрган бўлардим» деди.