وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ مُوسَى - حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحِجْرِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ وَقَالَ فِيهِ فَقُلْتُ فَمَا شَأْنُ بَابِهِ مُرْتَفِعًا لاَ يُصْعَدُ إِلَيْهِ إِلاَّ بِسُلَّمٍ وَقَالَ " مَخَافَةَ أَنْ تَنْفِرَ قُلُوبُهُمْ " .
Ва бизга буни Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ — яъни ибн Мусо — ривоят қилди, бизга Шайбон Ашъас ибн Абу аш-Шаъсодан, у ал-Асвад ибн Язиддан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Ҳижр ҳақида сўрадим — ва ҳадисни Абул-Аҳваснинг ҳадиси маъносида нақл қилди, унда: «Мен: ‹Унинг эшиги кўтарилган, унга фақат нарвон билан чиқиладиган бўлишининг сабаби нима?› дедим» деди ва: «Қалблари ҳуркиб кетишидан қўрқиб» деди.