Эмизиш насаб каби ҳаромлик келтиради

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَهَا وَإِنَّهَا سَمِعَتْ صَوْتَ رَجُلٍ يَسْتَأْذِنُ فِي بَيْتِ حَفْصَةَ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا رَجُلٌ يَسْتَأْذِنُ فِي بَيْتِكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أُرَاهُ فُلاَنًا ‏"‏ ‏.‏ لِعَمِّ حَفْصَةَ مِنَ الرَّضَاعَةِ ‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ كَانَ فُلاَنٌ حَيًّا - لِعَمِّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ - دَخَلَ عَلَىَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ نَعَمْ إِنَّ الرَّضَاعَةَ تُحَرِّمُ مَا تُحَرِّمُ الْوِلاَدَةُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Оиша унга хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг олдида эди, у (Оиша) Ҳафсанинг уйида бир эркакнинг изн сўраётган овозини эшитди. Оиша деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, мана бу эркак сизнинг уйингизда изн сўраяпти» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен уни фалончи деб ўйлайман» деди — Ҳафсанинг эмизишдан (сутдан) бўлган амакисини (назарда тутиб). Оиша: «Ё Расулуллаҳ, агар фалончи — менинг эмизишдан бўлган амаким — тирик бўлганида, менинг олдимга кира олармиди?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа, эмизиш (ризоат) туғилиш ҳаром қиладиган (қариндошлик)ни ҳаром қилади» деди.

وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو مَعْمَرٍ، إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْهُذَلِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمِ بْنِ الْبَرِيدِ، جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي، بَكْرٍ عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ الْوِلاَدَةِ ‏"‏ ‏.‏

Ва бизга буни Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди; (ҳ) ва менга Абу Маъмар Исмоил ибн Иброҳим ал-Ҳузалий ривоят қилди, бизга Али ибн Ҳошим ибн ал-Барид ривоят қилди — иккаласи Ҳишом ибн Урвадан, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан, у Оишадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эмизишдан (сутдан) ҳаром бўладиган нарса насл-насаб (туғилиш)дан ҳаром бўладиган нарса кабидир» деди.

وَحَدَّثَنِيهِ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ مِثْلَ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ‏.‏

Ва менга буни Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Абдуллаҳ ибн Абу Бакр шу иснод билан Ҳишом ибн Урванинг ҳадиси каби хабар берди.