حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَهَا وَإِنَّهَا سَمِعَتْ صَوْتَ رَجُلٍ يَسْتَأْذِنُ فِي بَيْتِ حَفْصَةَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا رَجُلٌ يَسْتَأْذِنُ فِي بَيْتِكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُرَاهُ فُلاَنًا " . لِعَمِّ حَفْصَةَ مِنَ الرَّضَاعَةِ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ كَانَ فُلاَنٌ حَيًّا - لِعَمِّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ - دَخَلَ عَلَىَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ إِنَّ الرَّضَاعَةَ تُحَرِّمُ مَا تُحَرِّمُ الْوِلاَدَةُ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Оиша унга хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг олдида эди, у (Оиша) Ҳафсанинг уйида бир эркакнинг изн сўраётган овозини эшитди. Оиша деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, мана бу эркак сизнинг уйингизда изн сўраяпти» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен уни фалончи деб ўйлайман» деди — Ҳафсанинг эмизишдан (сутдан) бўлган амакисини (назарда тутиб). Оиша: «Ё Расулуллаҳ, агар фалончи — менинг эмизишдан бўлган амаким — тирик бўлганида, менинг олдимга кира олармиди?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа, эмизиш (ризоат) туғилиш ҳаром қиладиган (қариндошлик)ни ҳаром қилади» деди.