حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ نُمَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمَقْبُرِيُّ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، حَدَّثَنِي عَيَّاشُ بْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، أَخْبَرَ وَالِدَهُ، سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي أَعْزِلُ عَنِ امْرَأَتِي . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِمَ تَفْعَلُ ذَلِكَ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أُشْفِقُ عَلَى وَلَدِهَا أَوْ عَلَى أَوْلاَدِهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ كَانَ ذَلِكَ ضَارًّا ضَرَّ فَارِسَ وَالرُّومَ " . وَقَالَ زُهَيْرٌ فِي رِوَايَتِهِ " إِنْ كَانَ لِذَلِكَ فَلاَ مَا ضَارَ ذَلِكَ فَارِسَ وَلاَ الرُّومَ "
Менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Зуҳайр ибн Ҳарб — лафз Ибн Нумайрники — ривоят қилиб, иккаласи: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Мақбурий ривоят қилди, бизга Ҳайва ривоят қилди, менга Айёш ибн Аббос ривоят қилдики, Абу ан-Назр унга Омир ибн Саъддан ривоят қилдики, Усома ибн Зайд отаси Саъд ибн Абу Ваққосга хабар бердики, бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Мен аёлимдан азл қиламан» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Нега буни қиласан?» деди. Киши: «Унинг боласидан (ёки болаларидан) қўрқаман (ачинаман)» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар бу зарар қиладиган бўлганида, Форс ва Румга зарар қиларди» деди. Зуҳайр ўз ривоятида: «Агар шунинг учун бўлса, йўқ (керакмас) — бу Форсга ҳам, Румга ҳам зарар қилмаган» деди.