باب التَّحْرِيمِ بِخَمْسِ رَضَعَاتٍ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ فِيمَا أُنْزِلَ مِنَ الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ يُحَرِّمْنَ . ثُمَّ نُسِخْنَ بِخَمْسٍ مَعْلُومَاتٍ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُنَّ فِيمَا يُقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан, у Оишадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — у деди: Қуръандан нозил қилинган (оятлар) орасида «ўн марта маълум эмизиш ҳаром қилади» (дегани) бор эди; сўнг улар «беш марта маълум (эмизиш)» билан насх қилинди (бекор қилинди). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этди, улар эса ҳали Қуръандан ўқиладиган (оят) орасида эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تَقُولُ - وَهْىَ تَذْكُرُ الَّذِي يُحَرِّمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ - قَالَتْ عَمْرَةُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ نَزَلَ فِي الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ ثُمَّ نَزَلَ أَيْضًا خَمْسٌ مَعْلُومَاتٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Билол Яҳё — у ибн Саид — дан, у Амрадан ривоят қилдики, у Оишани — у эмизишдан ҳаром қиладиган нарсани зикр қилаётганида — шундай деяётганини эшитди; Амра деди: Оиша: «Қуръанда ‹ўн марта маълум эмизиш› нозил бўлди, сўнг яна ‹беш марта маълум (эмизиш)› нозил бўлди» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تَقُولُ . بِمِثْلِهِ .
Ва бизга буни Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдул-Ваҳҳоб ривоят қилди, у деди: Мен Яҳё ибн Саидни эшитдим, у деди: Менга Амра хабар бердики, у Оишани шундай деяётганини эшитди — унга ўхшаш.