حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ فِيمَا أُنْزِلَ مِنَ الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ يُحَرِّمْنَ . ثُمَّ نُسِخْنَ بِخَمْسٍ مَعْلُومَاتٍ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُنَّ فِيمَا يُقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан, у Оишадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — у деди: Қуръандан нозил қилинган (оятлар) орасида «ўн марта маълум эмизиш ҳаром қилади» (дегани) бор эди; сўнг улар «беш марта маълум (эмизиш)» билан насх қилинди (бекор қилинди). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этди, улар эса ҳали Қуръандан ўқиладиган (оят) орасида эди.