حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ الْخَوْلاَنِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عُلَىَّ بْنَ رَبَاحٍ اللَّخْمِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ الأَنْصَارِيَّ، يَقُولُ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِخَيْبَرَ بِقِلاَدَةٍ فِيهَا خَرَزٌ وَذَهَبٌ وَهِيَ مِنَ الْمَغَانِمِ تُبَاعُ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالذَّهَبِ الَّذِي فِي الْقِلاَدَةِ فَنُزِعَ وَحْدَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الذَّهَبُ بِالذَّهَبِ وَزْنًا بِوَزْنٍ " .
Менга Абу Тоҳир Аҳмад ибн Амр ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Абу Ҳони ал-Хавлоний хабар бердики, у Улайй ибн Рабоҳ ал-Лахмийни: «Мен Фазола ибн Убайд ал-Ансорийни: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига, у Хайбарда бўлганида, ичида марварид ва олтин бўлган бир маржон келтирилди, у ўлжалардан бўлиб, сотилаётган эди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам маржондаги олтин ҳақида амр қилди, у алоҳида ажратилди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Олтин олтинга вазн-баб-вазн» деди› деганини эшитдим» деганини эшитди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ أَبِي شُجَاعٍ، سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ خَالِدِ بْنِ، أَبِي عِمْرَانَ عَنْ حَنَشٍ الصَّنْعَانِيِّ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ اشْتَرَيْتُ يَوْمَ خَيْبَرَ قِلاَدَةً بِاثْنَىْ عَشَرَ دِينَارًا فِيهَا ذَهَبٌ وَخَرَزٌ فَفَصَّلْتُهَا فَوَجَدْتُ فِيهَا أَكْثَرَ مِنِ اثْنَىْ عَشَرَ دِينَارًا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تُبَاعُ حَتَّى تُفَصَّلَ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс Абу Шужў Саид ибн Язиддан, у Холид ибн Абу Имрондан, у Ҳанаш ас-Санъонийдан, у Фазола ибн Убайддан ривоят қилди. У деди: Мен Хайбар кунида ичида олтин ва марварид бўлган бир маржонни ўн икки динорга сотиб олдим. Сўнг уни ажратдим ва унда ўн икки динордан кўпроқ (олтин) борлигини топдим. Буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилдим. У: «У ажратилмагунча сотилмайди» деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ، يَزِيدَ بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилдилар, дедилар: бизга ибн Муборак Саид ибн Язиддан, ушбу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنِ الْجُلاَحِ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي حَنَشٌ الصَّنْعَانِيُّ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ نُبَايِعُ الْيَهُودَ الْوُقِيَّةَ الذَّهَبَ بِالدِّينَارَيْنِ وَالثَّلاَثَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَبِيعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلاَّ وَزْنًا بِوَزْنٍ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ибн Абу Жаъфардан, у ал-Жулоҳ Абу Касирдан ривоят қилди, менга Ҳанаш ас-Санъоний Фазола ибн Убайддан ривоят қилди. У деди: Биз Хайбар кунида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдик, яҳудийлардан олтинни вуқиялаб (вазн бирлиги бўйича) икки-уч динорга сотиб олардик. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Олтинни олтинга вазн-баб-вазн бўлмаса сотманг».
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ قُرَّةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَعَافِرِيِّ، وَعَمْرِو، بْنِ الْحَارِثِ وَغَيْرِهِمَا أَنَّ عَامِرَ بْنَ يَحْيَى الْمَعَافِرِيَّ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ حَنَشٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا مَعَ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ فِي غَزْوَةٍ فَطَارَتْ لِي وَلأَصْحَابِي قِلاَدَةٌ فِيهَا ذَهَبٌ وَوَرِقٌ وَجَوْهَرٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِيَهَا فَسَأَلْتُ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ فَقَالَ انْزِعْ ذَهَبَهَا فَاجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ ذَهَبَكَ فِي كِفَّةٍ ثُمَّ لاَ تَأْخُذَنَّ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَأْخُذَنَّ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ " .
Менга Абу Тоҳир ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб Қурра ибн Абдурраҳмон ал-Маофирийдан, Амр ибн ал-Ҳорисдан ва бошқалардан хабар бердики, Омир ибн Яҳё ал-Маофирий уларга Ҳанашдан хабар бердики, у деди: Биз Фазола ибн Убайд билан бир ғазотда эдик. Менга ва шерикларимга ичида олтин, кумуш ва жавоҳир бўлган бир маржон (ўлжадан) тегди. Мен уни сотиб олмоқчи бўлдим. Шунда Фазола ибн Убайддан сўрадим. У деди: «Унинг олтинини ажратиб, бир паллага қўй, ўз олтинингни бошқа паллага қўй. Сўнг тенг-баб-тенг бўлмаса олмагин. Зеро мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, тенг-баб-тенг бўлмаса олмасин› деганини эшитганман».