حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ قُرَّةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَعَافِرِيِّ، وَعَمْرِو، بْنِ الْحَارِثِ وَغَيْرِهِمَا أَنَّ عَامِرَ بْنَ يَحْيَى الْمَعَافِرِيَّ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ حَنَشٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا مَعَ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ فِي غَزْوَةٍ فَطَارَتْ لِي وَلأَصْحَابِي قِلاَدَةٌ فِيهَا ذَهَبٌ وَوَرِقٌ وَجَوْهَرٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِيَهَا فَسَأَلْتُ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ فَقَالَ انْزِعْ ذَهَبَهَا فَاجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ ذَهَبَكَ فِي كِفَّةٍ ثُمَّ لاَ تَأْخُذَنَّ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَأْخُذَنَّ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ " .
Менга Абу Тоҳир ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб Қурра ибн Абдурраҳмон ал-Маофирийдан, Амр ибн ал-Ҳорисдан ва бошқалардан хабар бердики, Омир ибн Яҳё ал-Маофирий уларга Ҳанашдан хабар бердики, у деди: Биз Фазола ибн Убайд билан бир ғазотда эдик. Менга ва шерикларимга ичида олтин, кумуш ва жавоҳир бўлган бир маржон (ўлжадан) тегди. Мен уни сотиб олмоқчи бўлдим. Шунда Фазола ибн Убайддан сўрадим. У деди: «Унинг олтинини ажратиб, бир паллага қўй, ўз олтинингни бошқа паллага қўй. Сўнг тенг-баб-тенг бўлмаса олмагин. Зеро мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, тенг-баб-тенг бўлмаса олмасин› деганини эшитганман».