حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ أَبَا صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَسُبُّوا أَصْحَابِي فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلاَ نَصِيفَهُ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " نَصِيفَهُ " يَعْنِي نِصْفَ الْمُدِّ . حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، - وَكَانَ حَافِظًا - قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, ал-Аъмашдан хабар берди, у деди: мен Заквон Абу Солиҳнинг, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилганини) эшитдим, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Менинг саҳобаларимни сўкманглар! Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар сизлардан бирингиз Уҳуд (тоғи) миқдорича олтин садақа қилса ҳам, улардан бирининг бир мудд (садақаси)га, ҳатто унинг ярмига ҳам ета олмайди,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Унинг «насифаҳу» деган сўзининг маъноси — бир мудднинг ярмидир. Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халлол — у ҳофиз эди — ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш (ривоят қилди).