حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَسُبُّوا أَصْحَابِي، فَلَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا بَلَغَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلاَ نَصِيفَهُ ". تَابَعَهُ جَرِيرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَمُحَاضِرٌ عَنِ الأَعْمَشِ.
Одам ибн Абу Иёс бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Аъмашдан, у деди: Заквонни эшитдим, Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан (ривоят қилиб), у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Менинг саҳобаларимни сўкманглар; агар сизлардан бири Уҳуд (тоғи) мисли олтинни инфоқ қилса (ҳам), уларнинг бирининг бир мудд (ҳовуч)ига ҳам, унинг яримига ҳам етмайди». Унга (Аъмашдан ривоятда) Жарир, Абдуллаҳ ибн Довуд, Абу Муовия ва Муҳозир мутобаъат қилдилар.