حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي، سَعِيدٍ قَالَ كَانَ بَيْنَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَبَيْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ شَىْءٌ فَسَبَّهُ خَالِدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَسُبُّوا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِي فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَوْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلاَ نَصِيفَهُ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Саъиддан ривоят қилди. У деди: Холид ибн Валид билан Абдурраҳмон ибн Авф ўртасида бирор нарса бўлиб, Холид уни сўкди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ашобларимдан бирортасини сўкманглар! Чунки сизлардан бирингиз Уҳуд тоғи миқдорича олтин садақа қилса ҳам, уларнинг бирининг бир муди ёки унинг ярмига ҳам етолмайди.»