حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي، ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً وَنَحْنُ نَنْظُرُ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا ذَاكَ عِنْدِي ذَهَبٌ أَمْسَى ثَالِثَةً عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلاَّ دِينَارًا أُرْصِدُهُ لِدَيْنٍ إِلاَّ أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا - حَثَا بَيْنَ يَدَيْهِ - وَهَكَذَا - عَنْ يَمِينِهِ - وَهَكَذَا - عَنْ شِمَالِهِ " . قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنَّ الأَكْثَرِينَ هُمُ الأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا " . مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الأُولَى قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا قَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ كَمَا أَنْتَ حَتَّى آتِيَكَ " . قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي - قَالَ - سَمِعْتُ لَغَطًا وَسَمِعْتُ صَوْتًا - قَالَ - فَقُلْتُ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عُرِضَ لَهُ - قَالَ - فَهَمَمْتُ أَنْ أَتَّبِعَهُ قَالَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَهُ " لاَ تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ " . قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ فَلَمَّا جَاءَ ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي سَمِعْتُ - قَالَ - فَقَالَ " ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ " . قَالَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ " وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ " .
Абу Зарр айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Мадина ҳаррасида (қора тошли ерида) кечқурун юриб борардим ва биз Уҳудга қараб турардик; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Абу Зарр» деди. Мен: «Лаббайк, эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Менга Уҳуд (тоғи) шу — олтин бўлиб, учинчи (кун) кечқурун менга ундан — қарз учун ажратиб қўйган бир динордан бошқа — бир динор (ҳам) қолиши мен учун маҳбуб (ёқимли) эмас; магар мен уни Аллаҳнинг бандалари орасида шундай, — қўлини олдига сочди — шундай, — ўнгига — ва шундай, — чапига — (тақсимлаб юборсам)» деди. Кейин биз (яна) юрдик; у: «Эй Абу Зарр» деди. Мен: «Лаббайк, эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Албатта (мол-давлати) кўп бўлганлар — қиёмат куни энг оз (савоб) бўлганлардир; магар шундай, шундай ва шундай (қилган) киши» деди — биринчи сафарда қилган(ишораси) мислида. Кейин биз юрдик; у: «Эй Абу Зарр, мен сенга келгунимча шу ерда (қолгандек) тур» деди. У кетди, то мендан кўздан ғойиб бўлди. Мен ғовур-ғувур ва бир овоз эшитдим. Мен: «Балки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (бирор нарса) дуч келди» дедим ва унинг ортидан боришни қасд қилдим; кейин унинг: «Сенга келгунимча жойингдан жилма» деган сўзини эсладим ва уни кутдим. У келганида, мен эшитган нарсани унга айтдим. У: «У Жибрил эди; менга келиб: ‹Умматингдан ким — Аллаҳга ҳеч нарсани ширк келтирмаган ҳолда — ўлса, жаннатга киради› деди» деди. Мен: «Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам(ми)?» дедим. У: «Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам» деди.