حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ صَحِبَنِي ابْنُ صَائِدٍ إِمَّا حُجَّاجًا وَإِمَّا مُعْتَمِرِينَ فَانْطَلَقَ النَّاسُ وَتُرِكْتُ أَنَا وَهُوَ فَلَمَّا خَلَصْتُ بِهِ اقْشَعْرَرْتُ مِنْهُ وَاسْتَوْحَشْتُ مِنْهُ مِمَّا يَقُولُ النَّاسُ فِيهِ فَلَمَّا نَزَلْتُ قُلْتُ لَهُ ضَعْ مَتَاعَكَ حَيْثُ تِلْكَ الشَّجَرَةِ . قَالَ فَأَبْصَرَ غَنَمًا فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَانْطَلَقَ فَاسْتَحْلَبَ ثُمَّ أَتَانِي بِلَبَنٍ فَقَالَ لِي يَا أَبَا سَعِيدٍ اشْرَبْ . فَكَرِهْتُ أَنْ أَشْرَبَ مِنْ يَدِهِ شَيْئًا لِمَا يَقُولُ النَّاسُ فِيهِ فَقُلْتُ لَهُ هَذَا الْيَوْمُ يَوْمٌ صَائِفٌ وَإِنِّي أَكْرَهُ فِيهِ اللَّبَنَ . قَالَ لِي يَا أَبَا سَعِيدٍ هَمَمْتُ أَنْ آخُذَ حَبْلاً فَأُوثِقَهُ إِلَى شَجَرَةٍ ثُمَّ أَخْتَنِقُ لِمَا يَقُولُ النَّاسُ لِي وَفِيَّ أَرَأَيْتَ مَنْ خَفِيَ عَلَيْهِ حَدِيثِي فَلَنْ يَخْفَى عَلَيْكُمْ أَلَسْتُمْ أَعْلَمَ النَّاسِ بِحَدِيثِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهُ كَافِرٌ وَأَنَا مُسْلِمٌ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهُ عَقِيمٌ لاَ يُولَدُ لَهُ وَقَدْ خَلَّفْتُ وَلَدِي بِالْمَدِينَةِ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَدْخُلُ أَوْ لاَ تَحِلُّ لَهُ مَكَّةُ وَالْمَدِينَةُ أَلَسْتُ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ ذَا أَنْطَلِقُ مَعَكَ إِلَى مَكَّةَ . فَوَاللَّهِ مَا زَالَ يَجِيءُ بِهَذَا حَتَّى قُلْتُ فَلَعَلَّهُ مَكْذُوبٌ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ وَاللَّهِ لأُخْبِرَنَّكَ خَبَرًا حَقًّا وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُهُ وَأَعْرِفُ وَالِدَهُ وَأَعْرِفُ أَيْنَ هُوَ السَّاعَةَ مِنَ الأَرْضِ . فَقُلْتُ تَبًّا لَكَ سَائِرَ الْيَوْمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Бизга Суфён ибн Вакииъ ривоят қилди, бизга Абдул-Аъло ибн Абдул-Аъло, ал-Журайлидан, у Абу Назрадан, у Абу Саиддан (ривоят қилди), у деди: Ибн Сойид менга — ё ҳаж қилувчилар ё умра қилувчилар (сафарида) — ҳамроҳ бўлди. Одамлар кетишди-да, мен билан у (ёлғиз) қолдик. У билан ёлғиз қолганимда, одамлар унинг ҳақида айтган (гап)лар туфайли ундан этим жунжикди ва ундан ваҳимага тушдим. Тушлик (манзилга) тушганимда унга: «Юкингни анави дарахт ёнига қўй,» дедим. У бир қўйга кўзи тушиб, идишни олиб борди-да сутини соғди, сўнг менга сут келтириб: «Эй Абу Саид, ич!» деди. Лекин мен, одамлар унинг ҳақида айтган (гап)лар туфайли, унинг қўлидан бирор нарса ичишни ёқтирмадим ва унга: «Бугун иссиқ кун, мен бу (кун)да сутни ёқтирмайман,» дедим. У менга деди: «Эй Абу Саид, одамлар менга ва мен ҳақимда айтаётган (гап)лар туфайли мен бир арқон олиб, уни дарахтга боғлаб, ўзимни осишни ўйладим. Айтинг-чи, менинг ҳадисим (аҳволим) кимга махфий бўлса ҳам, сизларга махфий эмас-ку! Сизлар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳадисларини одамлардан энг яхши билувчилар эмасмисиз?! Эй ансорлар жамоаси! Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У (Дажжол) кофирдир,» демаганмидилар?! Мен эса мусулмонман. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У пуштсиздир, ундан фарзанд бўлмайди,» демаганмидилар?! Мен эса фарзандимни Мадинада қолдириб келганман. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У Макка ва Мадинага киролмайди (ёки: Макка ва Мадина унга ҳалол бўлмайди),» демаганмидилар?! Мен эса Мадина аҳлидан эмасманми?! Мана, мен сиз билан Макка томон кетмоқдаман.» Аллаҳга қасамки, у шу (гап)ларни айтаверди, ҳатто мен: «Балки унинг ҳақида ёлғон (гап) айтилгандир,» дедим. Сўнг у: «Эй Абу Саид, Аллаҳга қасамки, мен сенга рост хабарни айтаман: Аллаҳга қасамки, мен уни (Дажжолни) биламан, отасини ҳам биламан ва ҳозир у ернинг қайси (жойи)дадир ҳам биламан,» деди. Шунда мен унга: «Кун бўйи сенга ҳалокат бўлсин!» дедим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.