حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي، ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً وَنَحْنُ نَنْظُرُ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا ذَاكَ عِنْدِي ذَهَبٌ أَمْسَى ثَالِثَةً عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلاَّ دِينَارًا أُرْصِدُهُ لِدَيْنٍ إِلاَّ أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا - حَثَا بَيْنَ يَدَيْهِ - وَهَكَذَا - عَنْ يَمِينِهِ - وَهَكَذَا - عَنْ شِمَالِهِ " . قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنَّ الأَكْثَرِينَ هُمُ الأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا " . مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الأُولَى قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا قَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ كَمَا أَنْتَ حَتَّى آتِيَكَ " . قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي - قَالَ - سَمِعْتُ لَغَطًا وَسَمِعْتُ صَوْتًا - قَالَ - فَقُلْتُ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عُرِضَ لَهُ - قَالَ - فَهَمَمْتُ أَنْ أَتَّبِعَهُ قَالَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَهُ " لاَ تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ " . قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ فَلَمَّا جَاءَ ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي سَمِعْتُ - قَالَ - فَقَالَ " ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ " . قَالَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ " وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ " .
Абу Зарр айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Мадина ҳаррасида (қора тошли ерида) кечқурун юриб борардим ва биз Уҳудга қараб турардик; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Абу Зарр» деди. Мен: «Лаббайк, эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Менга Уҳуд (тоғи) шу — олтин бўлиб, учинчи (кун) кечқурун менга ундан — қарз учун ажратиб қўйган бир динордан бошқа — бир динор (ҳам) қолиши мен учун маҳбуб (ёқимли) эмас; магар мен уни Аллаҳнинг бандалари орасида шундай, — қўлини олдига сочди — шундай, — ўнгига — ва шундай, — чапига — (тақсимлаб юборсам)» деди. Кейин биз (яна) юрдик; у: «Эй Абу Зарр» деди. Мен: «Лаббайк, эй Расулуллаҳ» дедим. У: «Албатта (мол-давлати) кўп бўлганлар — қиёмат куни энг оз (савоб) бўлганлардир; магар шундай, шундай ва шундай (қилган) киши» деди — биринчи сафарда қилган(ишораси) мислида. Кейин биз юрдик; у: «Эй Абу Зарр, мен сенга келгунимча шу ерда (қолгандек) тур» деди. У кетди, то мендан кўздан ғойиб бўлди. Мен ғовур-ғувур ва бир овоз эшитдим. Мен: «Балки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (бирор нарса) дуч келди» дедим ва унинг ортидан боришни қасд қилдим; кейин унинг: «Сенга келгунимча жойингдан жилма» деган сўзини эсладим ва уни кутдим. У келганида, мен эшитган нарсани унга айтдим. У: «У Жибрил эди; менга келиб: ‹Умматингдан ким — Аллаҳга ҳеч нарсани ширк келтирмаган ҳолда — ўлса, жаннатга киради› деди» деди. Мен: «Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам(ми)?» дедим. У: «Зино қилса ва ўғирлик қилса ҳам» деди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ رُفَيْعٍ - عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ خَرَجْتُ لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي وَحْدَهُ لَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ " مَنْ هَذَا " . فَقُلْتُ أَبُو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ . قَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَهْ " . قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ " إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمُ الْمُقِلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلاَّ مَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ خَيْرًا فَنَفَحَ فِيهِ يَمِينَهُ وَشِمَالَهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَوَرَاءَهُ وَعَمِلَ فِيهِ خَيْرًا " . قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ " اجْلِسْ هَا هُنَا " . قَالَ فَأَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ فَقَالَ لِيَ " اجْلِسْ هَا هُنَا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ " . قَالَ فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لاَ أَرَاهُ فَلَبِثَ عَنِّي فَأَطَالَ اللَّبْثَ ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُقْبِلٌ وَهُوَ يَقُولُ " وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى " . قَالَ فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ مَنْ تُكَلِّمُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرْجِعُ إِلَيْكَ شَيْئًا . قَالَ " ذَاكَ جِبْرِيلُ عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ فَقَالَ بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ . فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ . قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ . قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ وَإِنْ شَرِبَ الْخَمْرَ " .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Жарир Абдулазиз — у ибн Руфайъ — дан, у Зайд ибн Ваҳбдан, у Абу Заррдан ривоят қилди, у деди: Бир кечалардан бирида (уйдан) чиқдим, шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёлғиз, ёнида ҳеч ким йўқ ҳолда юриб борардилар. Мен у киши ёнида биров юришини ёқтирмасалар керак, деб ўйладим. Шунда мен ой соясида юра бошладим. У киши ўгирилиб мени кўрди ва: «Бу ким?» деди. Мен: «Абу Зарр, Аллаҳ мени сизга фидо қилсин» дедим. У: «Эй Абу Зарр, кел» деди. Мен у киши билан бир муддат юрдим. Сўнг у: «Албатта, (мол-дунёни) кўпайтирувчилар Қиёмат кунида (савоби) озаювчилардир, магар Аллаҳ кимга яхшилик (мол) бериб, у ўнг томонига, чап томонига, олдига ва орқасига (саховат билан) сочса ва у (мол)да яхшилик қилса, бундан мустасно» деди. Мен у киши билан яна бир муддат юрдим. Сўнг у: «Шу ерда ўтир» деди. Мени атрофи тошлар билан ўралган бир текисликка ўтқазди ва менга: «Мен сенга қайтиб келгунимча шу ерда ўтириб тур» деди. Сўнг у қора тошли ер (ҳарра)га кетди, мен уни кўрмай қолдим. Мендан узоқ вақт ғойиб бўлди. Сўнг мен унинг қайтиб келаётганини ва: «Гарчи ўғирлик қилса ҳам, гарчи зино қилса ҳам» деяётганини эшитдим. У келганда сабр қила олмай: «Ё Набияллаҳ, Аллаҳ мени сизга фидо қилсин, ҳарра томонида ким билан гаплашдингиз? Мен сизга бирор нарса жавоб қайтараётган бировни эшитмадим» дедим. У: «У Жибрил эди, ҳарра томонида менга кўринди ва: ‹Умматингга хушхабар бер: ким Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмай вафот этса, жаннатга киради›, деди. Мен: ‹Эй Жибрил, гарчи ўғирлик қилса ҳам, гарчи зино қилса ҳам?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Мен: ‹Гарчи ўғирлик қилса ҳам, гарчи зино қилса ҳам?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Мен: ‹Гарчи ўғирлик қилса ҳам, гарчи зино қилса ҳам?› дедим. У: ‹Ҳа, гарчи хамр ичса ҳам›, деди» деди.