حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّ أَبَا الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ بِعْتَ مِنْ أَخِيكَ ثَمَرًا ". ح. وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ بِعْتَ مِنْ أَخِيكَ ثَمَرًا فَأَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ فَلاَ يَحِلُّ لَكَ أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُ شَيْئًا بِمَ تَأْخُذُ مَالَ أَخِيكَ بِغَيْرِ حَقٍّ ".
менга Абу ат-Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб Ибн Журайждан хабар бердики, унга Абу аз-Зубайр Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар биродарингдан мева сотиб олсанг...» деди; (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Аббод ривоят қилди, бизга Абу Замра Ибн Журайждан, у Абу аз-Зубайрдан ривоят қилдики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар биродарингга мева сотган бўлсанг-у, унга офат (жайиҳа) етса, ундан бирор нарса олишинг сенга ҳалол эмас. Биродарингнинг молини ноҳақ нима эвазига оласан?!» деди.
وَحَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Ва бизга Ҳасан ал-Ҳулвоний ривоят қилди, бизга Абу Осим Ибн Журайждан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ ثَمَرِ النَّخْلِ حَتَّى تَزْهُوَ . فَقُلْنَا لأَنَسٍ مَا زَهْوُهَا قَالَ تَحْمَرُّ وَتَصْفَرُّ . أَرَأَيْتَكَ إِنْ مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ بِمَ تَسْتَحِلُّ مَالَ أَخِيكَ
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ва Али ибн Ҳужр ривоят қилиб: бизга Исмоил ибн Жаъфар Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилди, дедилар — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хурмо палмаси мевасини у товланмагунича (ранг олмагунича) сотишдан қайтарди. Биз Анасга: «Унинг товланиши нима?» дедик. У: «Қизаради ва сарғаяди» деди. «Айт-чи, агар Аллаҳ мевани (етишдан) ман қилса, биродарингнинг молини нима эвазига ҳалол қиласан?!» (деди).
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ، بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرَةِ حَتَّى تُزْهِيَ قَالُوا وَمَا تُزْهِيَ قَالَ تَحْمَرُّ . فَقَالَ إِذَا مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ فَبِمَ تَسْتَحِلُّ مَالَ أَخِيكَ
менга Абу ат-Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Молик Ҳумайд ат-Тавийлдан, у Анас ибн Моликдан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мевани у товланмагунича сотишдан қайтарди. Улар: «Товланиши нима?» дедилар. У: «Қизаради» деди. Сўнг: «Агар Аллаҳ мевани ман қилса, биродарингнинг молини нима эвазига ҳалол қиласан?!» деди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ لَمْ يُثْمِرْهَا اللَّهُ فَبِمَ يَسْتَحِلُّ أَحَدُكُمْ مَالَ أَخِيهِ " .
менга Муҳаммад ибн Аббод ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Агар Аллаҳ уни (мевани) ҳосил қилдирмаса, сизлардан бирингиз биродарининг молини нима эвазига ҳалол қилади?!»
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، وَعَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ، - وَاللَّفْظُ لِبِشْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَتِيقٍ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّوسلم أَمَرَ بِوَضْعِ الْجَوَائِحِ . قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ - وَهْوَ صَاحِبُ مُسْلِمٍ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ عَنْ سُفْيَانَ بِهَذَا .
Бизга Бишр ибн ал-Ҳакам, Иброҳим ибн Динор ва Абдулжаббор ибн ал-Ало — лафз Бишрники — ривоят қилиб: бизга Суфён ибн Уяйна Ҳумайд ал-Аъраждан, у Сулаймон ибн Атиқдан, у Жобирдан ривоят қилди, дедилар — (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) жавоиҳларни (ҳосилга етган офат зарарини) бекор қилишни (тушириб қолдиришни) буюрди. Абу Ишоқ — у Муслимнинг соҳиби — деди: бизга Абдурраҳмон ибн Бишр Суфёндан шуни ривоят қилди.