باب اسْتِحْبَابِ الضَّحِيَّةِ وَذَبْحِهَا مُبَاشَرَةً بِلاَ تَوْكِيلٍ وَالتَّسْمِيَةِ وَالتَّكْبِيرِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ ضَحَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ ذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ وَسَمَّى وَكَبَّرَ وَوَضَعَ رِجْلَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا .
Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шохли, оқ-қора рангли икки қўчқорни қурбонлик қилди. Уларни ўз қўли билан сўйди, «бисмиллаҳ» ва «Аллаҳу акбар» деди ва оёғини уларнинг бўйин томонларига қўйди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ قَالَ وَرَأَيْتُهُ يَذْبَحُهُمَا بِيَدِهِ وَرَأَيْتُهُ وَاضِعًا قَدَمَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا قَالَ وَسَمَّى وَكَبَّرَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Вакийъ хабар берди, у Шуъбадан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шохли, оқ-қора рангли икки қўчқорни қурбонлик қилди. У деди: Мен унинг уларни ўз қўли билан сўйганини кўрдим ва оёғини уларнинг бўйин томонларига қўйганини кўрдим. У деди: У «бисмиллаҳ» ва «Аллаҳу акбар» деди.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ . قَالَ قُلْتُ آنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ أَنَسٍ قَالَ نَعَمْ .
Бизга Яҳё ибн Ҳабиб ҳам ривоят қилди, бизга Холид — яъни ибн Ҳорис — ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, менга Қатода хабар берди, у деди: Мен Анаснинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қурбонлик қилди. Унинг каби. У деди: Мен: «Буни ўзинг Анасдан эшитдингми?» дедим. У: «Ҳа» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَيَقُولُ " بِاسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди, бизга ибн Абу Адийй ривоят қилди, у Саийддан, у Қатодадан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан унинг каби ривоят қилди. Фақат у шуни қўшимча қилди: У: «Бисмиллаҳ валлооҳу акбар» дерди.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ قَالَ حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِكَبْشٍ أَقْرَنَ يَطَأُ فِي سَوَادٍ وَيَبْرُكُ فِي سَوَادٍ وَيَنْظُرُ فِي سَوَادٍ فَأُتِيَ بِهِ لِيُضَحِّيَ بِهِ فَقَالَ لَهَا " يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ " . ثُمَّ قَالَ " اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ " . فَفَعَلَتْ ثُمَّ أَخَذَهَا وَأَخَذَ الْكَبْشَ فَأَضْجَعَهُ ثُمَّ ذَبَحَهُ ثُمَّ قَالَ " بِاسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَمِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ " . ثُمَّ ضَحَّى بِهِ .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: Ҳайва дедики, менга Абу Сахр хабар берди, у Язид ибн Қусайтдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Оишадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қора рангда юрадиган, қора рангда ётадиган ва қора рангдан қарайдиган (яъни оёқлари, қорни ва кўзлари атрофи қора) шохли қўчқор олиб келишни буюрди. У қурбонлик қилиш учун олиб келинди. Шунда у Оишага: «Эй Оиша, пичоқни келтир» деди. Сўнгра: «Уни тош билан ўткирла» деди. У шундай қилди. Сўнгра у пичоқни олди, қўчқорни олди, уни ётқизди, сўнгра сўйди ва деди: «Бисмиллаҳ, эй Аллаҳ, Муҳаммаддан, Муҳаммад оиласидан ва Муҳаммад умматидан қабул қил». Сўнгра уни қурбонлик қилди.