Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди: бизга Сулаймон — яъни Ибн Билол — Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмондан, у Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққосдан, у отасидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кимки эрталаб унинг икки қоялиғи орасидан бўлган еттита хурмо еса, кечгача унга заҳар зарар қилмайди» деди.
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди: бизга Абу Усома Ҳошим ибн Ҳошимдан ривоят қилди. У айтди: мен Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққосни шундай деяётганини эшитдим: мен Саъдни шундай деяётганини эшитдим: мен Расулуллаҳни соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай деяётганини эшитдим: «Кимки эрталаб наҳорга еттита ажва хурмоси еса, ўша куни унга на заҳар ва на сеҳр зарар қилади».
وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ، بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَدْرٍ، شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ كِلاَهُمَا عَنْ هَاشِمِ بْنِ هَاشِمٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ وَلاَ يَقُولاَنِ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга буни Ибн Абу Умар ривоят қилди: бизга Марвон ибн Муъовия ал-Фазорий ривоят қилди. (ҳ) Бизга буни Ишоқ ибн Иброҳим ҳам ривоят қилди: бизга Абу Бадр Шужў ибн ал-Валидхабар берди, иккаласи Ҳошим ибн Ҳошимдан шу иснод билан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилдилар, аммо улар «мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитдим» демайдилар.
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Яҳё ибн Айюб ва Ибн Ҳужр ривоят қилдилар — Яҳё ибн Яҳё «хабар берди» деди, қолган иккиси «ривоят қилди» дедилар — Исмоил — у Ибн Жаъфар — Шарикдан — у Ибн Абу Намр — у Абдуллаҳ ибн Абу Атиқдан, у Оишадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Алиянинг ажва хурмосида шифо бордир» ёки «у тонгнинг аввалида (ичилса) тарёқдир» деди.