باب إِثْبَاتِ التَّكْبِيرِ فِي كُلِّ خَفْضٍ وَرَفْعٍ فِي الصَّلاَةِ إِلاَّ رَفْعَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَيَقُولُ فِيهِ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يُصَلِّي لَهُمْ فَيُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Ҳурайра уларга (имом бўлиб) намоз ўқир ва ҳар эгилиш-кўтарилишда такбир айтар эди; (намоздан) чиқганида: "Валлаҳи, мен намозда сизнинг ичингизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га энг ўхшашингизман" деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرُّكُوعِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يَفْعَلُ مِثْلَ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْمَثْنَى بَعْدَ الْجُلُوسِ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турганида, турган пайтда такбир айтар, кейин руку қилган пайтда такбир айтар, кейин рукуъдан белини (қоматини) кўтарган пайтда: ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› дер, кейин тик турган ҳолда: ‹Роббано ва лакал-ҳамд› дер, кейин саждага эгилган пайтда такбир айтар, кейин бошини кўтарган пайтда такбир айтар, кейин (яна) сажда қилган пайтда такбир айтар, кейин бошини кўтарган пайтда такбир айтар эди; кейин шу (тариқа)ни бутун намозда — уни тугатгунча — қилар эди; ва (иккинчи) икки ракатдан (қаъдадан) ўтиришдан кейин турган пайтда (ҳам) такбир айтар эди. Кейин Абу Ҳурайра: "Албатта мен намозда сизнинг ичингизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га энг ўхшашингизман" деди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ أَبِي هُرَيْرَةَ . إِنِّي أَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турганида, турган пайтда такбир айтар эди — Ибн Журайж ҳадиси мисли; ва у Абу Ҳурайранинг: "Албатта мен намозда сизнинг ичингизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га энг ўхшашингизман" (деган) сўзини зикр қилмади.
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ - حِينَ يَسْتَخْلِفُهُ مَرْوَانُ عَلَى الْمَدِينَةِ - إِذَا قَامَ لِلصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَفِي حَدِيثِهِ فَإِذَا قَضَاهَا وَسَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَى أَهْلِ الْمَسْجِدِ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Салама ибн Абдурраҳмон (ривоят қилди): Абу Ҳурайра — Марвон уни Мадинага (ўзига) ўринбосар (халифа) қилган пайтда — фарз намозга турганида такбир айтар эди — ва Ибн Журайж ҳадиси наҳвида зикр қилди; унинг ҳадисида: "Уни тугатиб салом берганида, масжид аҳлига юзланиб: ‹Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, албатта мен намозда сизнинг ичингизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га энг ўхшашингизман› деди" (дейилди).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يُكَبِّرُ فِي الصَّلاَةِ كُلَّمَا رَفَعَ وَوَضَعَ . فَقُلْنَا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا هَذَا التَّكْبِيرُ قَالَ إِنَّهَا لَصَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Абу Салама (ривоят қилди): Абу Ҳурайра намозда — ҳар кўтарган ва қўйган (эгилган) пайтида — такбир айтар эди. Биз: "Эй Абу Ҳурайра, бу такбир нима?" дедик. У: "Албатта у — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозидир" деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ وَيُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): У ҳар эгилиш ва кўтарилишда такбир айтар ва: "Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай қилар эди" деб ривоят қилар эди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَخَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - عَنْ غَيْلاَنَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ، خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ كَبَّرَ وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ فَلَمَّا انْصَرَفْنَا مِنَ الصَّلاَةِ - قَالَ - أَخَذَ عِمْرَانُ بِيَدِي ثُمَّ قَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم . أَوْ قَالَ قَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم .
Мутарриф айтди: Мен ва Имрон ибн Ҳусайн Алий ибн Абу Толибнинг ортида намоз ўқидик; у сажда қилганида такбир айтар, бошини кўтарганида такбир айтар, икки ракатдан турганида такбир айтар эди. Биз намоздан чиқганимизда — (Мутарриф:) Имрон қўлимдан ушлаб, кейин: "Бу (Алий) бизга Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозини ўқиди" — ёки: "Бу менга Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозини эслатди" деди.