وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَخِيهِ، مَعْبَدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ نَزَلْنَا مَنْزِلاً فَأَتَتْنَا امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدَ الْحَىِّ سَلِيمٌ لُدِغَ فَهَلْ فِيكُمْ مِنْ رَاقٍ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مِنَّا مَا كُنَّا نَظُنُّهُ يُحْسِنُ رُقْيَةً فَرَقَاهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَبَرَأَ فَأَعْطَوْهُ غَنَمًا وَسَقَوْنَا لَبَنًا فَقُلْنَا أَكُنْتَ تُحْسِنُ رُقْيَةً فَقَالَ مَا رَقَيْتُهُ إِلاَّ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ . قَالَ فَقُلْتُ لاَ تُحَرِّكُوهَا حَتَّى نَأْتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ . فَقَالَ " مَا كَانَ يُدْرِيهِ أَنَّهَا رُقْيَةٌ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ مَعَكُمْ " .
Bizga Abu Bakr ibn Abu Shayba ham rivoyat qildi, bizga Yazid ibn Horun rivoyat qildi, bizga Hishom ibn Hasson xabar berdi, u Muhammad ibn Siyriyndan, u akasi Ma'bad ibn Siyriyndan, u Abu Sa'iyd al-Xudriy roziyallahu anhudan rivoyat qildi. U dedi: «Biz bir manzilga tushdik. Bizning oldimizga bir ayol kelib: ‹Qabilaning boshlig'i ilon chaqib og'ir ahvolda yotibdi, sizlarning ichingizda biror dam soluvchi (ruqya qiluvchi) bormi?› dedi. Shunda bizdan bir kishi u ayol bilan turib bordi. Biz uni ruqyani yaxshi biladi deb o'ylamasdik. U unga Fotihat al-Kitobni o'qib dam soldi, shunda u tuzaldi. Ular unga qo'y berishdi va bizga sut ichirishdi. Biz unga: ‹Sen ruqyani yaxshi bilarmiding?› dedik. U: ‹Men unga faqat Fotihat al-Kitob bilan dam soldim, xolos› dedi. Men: ‹Biz Nabiy sollallahu alayhi vasallamning oldilariga kelmagunimizcha bunga tegmanglar› dedim. So'ng biz Nabiy sollallahu alayhi vasallamning oldilariga keldik va buni u zotga aytdik. U zot: ‹Uning ruqya ekanligini qayerdan bildi? Taqsimlanglar va men uchun ham siz bilan birga bir ulush ajratinglar› dedilar.»
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مِنَّا مَا كُنَّا نَأْبِنُهُ بِرُقْيَةٍ .
Menga Muhammad ibn al-Musanno ham rivoyat qildi, bizga Vahb ibn Jariyr rivoyat qildi, bizga Hishom shu isnod bilan unga o'xshashini rivoyat qildi. Faqat u: «Bizdan bir kishi u ayol bilan turib bordi, biz uni ruqya biladi deb gumon ham qilmasdik» dedi.
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي نَافِعُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُ شَكَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعًا يَجِدُهُ فِي جَسَدِهِ مُنْذُ أَسْلَمَ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ضَعْ يَدَكَ عَلَى الَّذِي تَأَلَّمَ مِنْ جَسَدِكَ وَقُلْ بِاسْمِ اللَّهِ . ثَلاَثًا . وَقُلْ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَعُوذُ بِاللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ " .
Menga Abut-Tohir va Harmala ibn Yahyo rivoyat qildi, ular: bizga Ibn Vahb xabar berdi, deyishdi, menga Yunus xabar berdi, u Ibn Shihobdan, menga Nofi' ibn Jubayr ibn Mut'im xabar berdi, u Usmon ibn Abul-Os as-Saqafiydan rivoyat qildiki, u Rasulullah sollallahu alayhi vasallamga islomni qabul qilganidan beri tanasida sezayotgan og'riqdan shikoyat qildi. Shunda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam unga: «Qo'lingni tanangning og'rigan joyiga qo'y va uch marta ‹Bismillah› deb ayt. Keyin yetti marta ‹A'uzu billahi va qudratihi min sharri ma ajidu va uhoziru (Sezayotgan va qo'rqayotgan narsamning yomonligidan Allahga va Uning qudratiga panoh tilayman)› deb ayt» dedilar.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي، الْعَلاَءِ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ أَبِي الْعَاصِ، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ حَالَ بَيْنِي وَبَيْنَ صَلاَتِي وَقِرَاءَتِي يَلْبِسُهَا عَلَىَّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَاكَ شَيْطَانٌ يُقَالُ لَهُ خِنْزِبٌ فَإِذَا أَحْسَسْتَهُ فَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْهُ وَاتْفِلْ عَلَى يَسَارِكَ ثَلاَثًا " . قَالَ فَفَعَلْتُ ذَلِكَ فَأَذْهَبَهُ اللَّهُ عَنِّي .
Bizga Yahyo ibn Xalaf al-Bohiliy rivoyat qildi, bizga Abdul-A'lo rivoyat qildi, u Sa'iyd al-Jurayriydan, u Abul-Alodan rivoyat qildiki, Usmon ibn Abul-Os Nabiy sollallahu alayhi vasallamning oldilariga kelib: «Ey Rasulullah, shayton men bilan namozim va qiroatim o'rtasiga to'siq bo'lib, uni menga aralashtirib yuboryapti» dedi. Shunda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Bu Xinzib deb ataladigan shaytondir. Qachon uni sezsang, undan Allahga panoh tila va chap tomoningga uch marta tupurgin» dedilar. U dedi: «Men shunday qildim, shunda Allah uni mendan ketkazdi.»
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، كِلاَهُمَا عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . فَذَكَرَ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي حَدِيثِ سَالِمِ بْنِ نُوحٍ ثَلاَثًا .
Bizga buni Muhammad ibn al-Musanno rivoyat qildi, bizga Solim ibn Nuh rivoyat qildi, (h) yana bizga Abu Bakr ibn Abu Shayba rivoyat qildi, bizga Abu Usoma rivoyat qildi, ikkalasi al-Jurayriydan, u Abul-Alodan, u Usmon ibn Abul-Osdan rivoyat qildiki, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamning oldilariga keldi. So'ng u shunga o'xshashini zikr qildi. Solim ibn Nuhning hadisida «uch marta» degan so'zni zikr qilmadi.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ الثَّقَفِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ .
Menga Muhammad ibn Rofi' ham rivoyat qildi, bizga Abdurrazzoq rivoyat qildi, bizga Sufyon xabar berdi, u Sa'iyd al-Jurayriydan, bizga Yazid ibn Abdulloh ibn ash-Shixxiyr rivoyat qildi, u Usmon ibn Abul-Os as-Saqafiydan rivoyat qildi. U dedi: «Men: ‹Ey Rasulullah›, dedim.» So'ng u ularning hadisiga o'xshashini zikr qildi.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَأَبُو الطَّاهِرِ، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " لِكُلِّ دَاءٍ دَوَاءٌ فَإِذَا أُصِيبَ دَوَاءُ الدَّاءِ بَرَأَ بِإِذْنِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Bizga Horun ibn Ma'ruf, Abut-Tohir va Ahmad ibn Iyso rivoyat qildi, ular: bizga Ibn Vahb rivoyat qildi, deyishdi, menga Amr — u Ibn al-Horisdir — xabar berdi, u Abdurabbihi ibn Sa'iyddan, u Abuz-Zubayrdan, u Jobirdan, u Rasulullah sollallahu alayhi vasallamdan rivoyat qildiki, u zot: «Har bir dard uchun dori bordir. Qachon dardning dorisi topilsa, aziz va ulug' Allahning izni bilan tuzaladi» dedilar.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَأَبُو الطَّاهِرِ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ أَنَّ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَادَ الْمُقَنَّعَ ثُمَّ قَالَ لاَ أَبْرَحُ حَتَّى تَحْتَجِمَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ فِيهِ شِفَاءً " .
Bizga Horun ibn Ma'ruf va Abut-Tohir rivoyat qildi, ular: bizga Ibn Vahb rivoyat qildi, deyishdi, menga Amr xabar berdiki, Bukayr unga rivoyat qildi, Osim ibn Umar ibn Qotoda unga rivoyat qildiki, Jobir ibn Abdulloh al-Muqannani ko'rgani borib, so'ng: «Sen hijoma (qon olish) qildirmaguningcha men ketmayman, chunki men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning ‹Albatta, unda shifo bordir› deganlarini eshitganman» dedi.
حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، قَالَ جَاءَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فِي أَهْلِنَا وَرَجُلٌ يَشْتَكِي خُرَاجًا بِهِ أَوْ جِرَاحًا فَقَالَ مَا تَشْتَكِي قَالَ خُرَاجٌ بِي قَدْ شَقَّ عَلَىَّ . فَقَالَ يَا غُلاَمُ ائْتِنِي بِحَجَّامٍ . فَقَالَ لَهُ مَا تَصْنَعُ بِالْحَجَّامِ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أُرِيدُ أَنْ أُعَلِّقَ فِيهِ مِحْجَمًا . قَالَ وَاللَّهِ إِنَّ الذُّبَابَ لَيُصِيبُنِي أَوْ يُصِيبُنِي الثَّوْبُ فَيُؤْذِينِي وَيَشُقُّ عَلَىَّ . فَلَمَّا رَأَى تَبَرُّمَهُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ خَيْرٌ فَفِي شَرْطَةِ مَحْجَمٍ أَوْ شَرْبَةٍ مِنْ عَسَلٍ أَوْ لَذْعَةٍ بِنَارٍ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ " . قَالَ فَجَاءَ بِحَجَّامٍ فَشَرَطَهُ فَذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ .
Menga Nasr ibn Ali al-Jahzamiy rivoyat qildi, menga otam rivoyat qildi, bizga Abdurrahmon ibn Sulaymon rivoyat qildi, u Osim ibn Umar ibn Qotodadan rivoyat qildi. U dedi: «Bizning oilamizga Jobir ibn Abdulloh keldi, bir kishi esa o'zidagi yara yoki jarohatdan shikoyat qilayotgan edi. U: ‹Nimadan shikoyat qilyapsan?› dedi. U: ‹Mendagi yara meni qiynab qo'ydi› dedi. Shunda u: ‹Ey bola, menga hajjom (qon oluvchi) keltir› dedi. Haligi kishi unga: ‹Hajjomni nima qilasan, ey Abu Abdulloh?› dedi. U: ‹Unga (yaraga) bir hijoma asbobini qo'ymoqchiman› dedi. Haligi kishi: ‹Allahga qasamki, pashsha menga tegadi yoki kiyim menga tegadi-yu, meni og'ritadi va qiynaydi› dedi. U (Jobir) uning bundan bezovta bo'lganini ko'rgach: ‹Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning ‹Agar sizlarning dorilaringizda biror yaxshilik bo'lsa, u hijoma tig'ida yoki bir qultum asalda yoki olov bilan kuydirishdadir› deganlarini eshitganman› dedi. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: ‹Men kuydirilishni yoqtirmayman› dedilar.› U dedi: «So'ng u hajjom keltirdi va u (yarani) tildi, shunda undan ko'rayotgan dardi ketdi.»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، اسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْحِجَامَةِ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَبَا طَيْبَةَ أَنْ يَحْجُمَهَا . قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ كَانَ أَخَاهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ أَوْ غُلاَمًا لَمْ يَحْتَلِمْ .
Bizga Qutayba ibn Sa'iyd rivoyat qildi, bizga Lays rivoyat qildi, (h) yana bizga Muhammad ibn Rumh rivoyat qildi, bizga al-Lays xabar berdi, u Abuz-Zubayrdan, u Jobirdan rivoyat qildiki, Umm Salama Rasulullah sollallahu alayhi vasallamdan hijoma qildirishga ruxsat so'radi. Shunda Nabiy sollallahu alayhi vasallam Abu Toybaga unga hijoma qilishni buyurdilar. U (rovi) dedi: «O'ylaymanki, u: ‹U (Abu Toyba) uning emizishdan akasi edi yoki balog'atga yetmagan bola edi› dedi.»
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ يَحْيَى - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ طَبِيبًا فَقَطَعَ مِنْهُ عِرْقًا ثُمَّ كَوَاهُ عَلَيْهِ .
Bizga Yahyo ibn Yahyo, Abu Bakr ibn Abu Shayba va Abu Kurayb rivoyat qildi — Yahyo: bizga xabar berdi, dedi, lafz uniki, qolgan ikkisi esa: bizga rivoyat qildi, dedi — Abu Muoviya, u al-A'mashdan, u Abu Sufyondan, u Jobirdan rivoyat qildi. U dedi: «Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Ubay ibn Ka'bning oldiga tabib yubordilar. U undan bir tomirni kesdi, so'ng uni kuydirdi.»