حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَجْوَدَ النَّاسِ بِالْخَيْرِ وَكَانَ أَجْوَدَ مَا يَكُونُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ فِي رَمَضَانَ حَتَّى يَنْسَلِخَ فَيَعْرِضُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْقُرْآنَ فَإِذَا لَقِيَهُ جِبْرِيلُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَجْوَدَ بِالْخَيْرِ مِنَ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ .
Бизга Мансур ибн Абу Музоҳим ривоят қилди: Бизга Иброҳим — яъни ибн Саъд — Зуҳрийдан ривоят қилди (ҳ). Менга Абу Имрон Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Зиёд ҳам ривоят қилди — лафз уники: Бизга Иброҳим, ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан, у ибн Аббосдан хабар берди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг яхшиликка энг сахийси эдилар, энг сахий бўладиган пайтлари Рамазон ойида бўлар эди. Албатта Жибрил алайҳиссалом ҳар йили Рамазонда у зотни ой чиқиб кетгунча учратар эди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга Қуръанни ўқиб кўрсатар эдилар. Жибрил у зотни учратганда, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам яхшиликка юборилган шамолдан ҳам сахийроқ бўлар эдилар.