حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِحَدِيثٍ يَرْفَعُهُ قَالَ " النَّاسُ مَعَادِنُ كَمَعَادِنِ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ خِيَارُهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ خِيَارُهُمْ فِي الإِسْلاَمِ إِذَا فَقُهُوا وَالأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ وَمَا تَنَاكَرَ مِنْهَا اخْتَلَفَ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Касир ибн Ҳишом ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Бурқон ривоят қилди, бизга Язид ибн ал-Асамм ривоят қилди, Абу Ҳурайрадан, уни (Набийга) боғлаган (марфуъ) бир ҳадис билан, у деди: «Одамлар кумуш ва олтин конлари каби конлардир. Жоҳилиятда уларнинг яхшилари, фиқҳни (дийнни) билсалар, Исломда ҳам яхшиларидир. Руҳлар саф тортган қўшинлардир; улардан ўзаро танишганлари аҳил бўлади, ўзаро танишмаганлари ихтилоф қилади.»