حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ وَفِي كُلٍّ خَيْرٌ احْرِصْ عَلَى مَا يَنْفَعُكَ وَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ وَلاَ تَعْجِزْ وَإِنْ أَصَابَكَ شَىْءٌ فَلاَ تَقُلْ لَوْ أَنِّي فَعَلْتُ كَانَ كَذَا وَكَذَا . وَلَكِنْ قُلْ قَدَرُ اللَّهِ وَمَا شَاءَ فَعَلَ فَإِنَّ لَوْ تَفْتَحُ عَمَلَ الشَّيْطَانِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ва Ибн Нумайр ривоят қилди, иккаласи деди: Бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, у Робиа ибн Усмондан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кучли мўмин заиф мўминдан яхшироқ ва Аллаҳга севимлироқдир, бироқ ҳар иккаласида ҳам яхшилик бор. Сенга фойда берадиган нарсага ҳаракат қил, Аллаҳдан ёрдам сўра ва ожизлик қилма. Агар сенга бирор нарса етса, ‹агар мен шундай қилганимда, шундай-шундай бўларди› дема. Балки: ‹Аллаҳнинг қадари ва У хоҳлаганини қилди› деб айт. Чунки ‹агар (лав)› сўзи шайтон амалининг эшигини очади».