حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنِ الأَغَرِّ الْمُزَنِيِّ، - وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Қутайба ибн Саъид ва Абу Рабийъ ал-Атакий — барчаси Ҳаммоддан ривоят қилдилар. Яҳё: «бизга Ҳаммод ибн Зайд хабар берди» деди, у Собитдан, у Абу Бурдадан, у ал-Ағарр ал-Музанийдан — унинг суҳбати (саҳобалиги) бўлган — ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, қалбимни баъзан ғафлат (енгил парда) қоплайди ва мен кунда юз марта Аллаҳдан мағфират сўрайман».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي، بُرْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ الأَغَرَّ، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ ابْنَ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ " .
Бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Ғундар Шуъбадан, у Амр ибн Муррадан, у Абу Бурдадан ривоят қилди. У деди: Мен ал-Ағаррни — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан эди — ибн Умарга ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Эй одамлар, Аллаҳга тавба қилинглар! Зеро, мен кунда Унга юз марта тавба қиламан».
حَدَّثَنَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ كُلُّهُمْ عَنْ شُعْبَةَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ .
Бизга уни Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди. (ҳ) Ва бизга ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абу Довуд ва Абдурраҳмон ибн Маҳдий — барчаси Шуъбадан ушбу иснодда ривоят қилдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ حَيَّانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ - كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَابَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Абу Холид — яъни Сулаймон ибн Ҳайён — ривоят қилди. (ҳ) Ва бизга ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди. (ҳ) Ва менга Абу Саъид ал-Ашажж ривоят қилди, бизга Ҳафс — яъни ибн Ғиёс — ривоят қилди — барчаси Ҳишомдан. (ҳ) Ва менга Абу Хайсама Зуҳайр ибн Ҳарб — матн уники — ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим Ҳишом ибн Ҳассондан, у Муҳаммад ибн Сийриндан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким қуёш ўз ботишидан (ғарбдан) чиқишидан олдин тавба қилса, Аллаҳ унинг тавбасини қабул қилади».