حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَقَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ، بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ حَنْظَلَةَ الأُسَيِّدِيِّ، قَالَ - وَكَانَ مِنْ كُتَّابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ - لَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ كَيْفَ أَنْتَ يَا حَنْظَلَةُ قَالَ قُلْتُ نَافَقَ حَنْظَلَةُ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا تَقُولُ قَالَ قُلْتُ نَكُونُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُذَكِّرُنَا بِالنَّارِ وَالْجَنَّةِ حَتَّى كَأَنَّا رَأْىَ عَيْنٍ فَإِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَافَسْنَا الأَزْوَاجَ وَالأَوْلاَدَ وَالضَّيْعَاتِ فَنَسِينَا كَثِيرًا قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَوَاللَّهِ إِنَّا لَنَلْقَى مِثْلَ هَذَا . فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ نَافَقَ حَنْظَلَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا ذَاكَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَكُونُ عِنْدَكَ تُذَكِّرُنَا بِالنَّارِ وَالْجَنَّةِ حَتَّى كَأَنَّا رَأْىَ عَيْنٍ فَإِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِكَ عَافَسْنَا الأَزْوَاجَ وَالأَوْلاَدَ وَالضَّيْعَاتِ نَسِينَا كَثِيرًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنْ لَوْ تَدُومُونَ عَلَى مَا تَكُونُونَ عِنْدِي وَفِي الذِّكْرِ لَصَافَحَتْكُمُ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى فُرُشِكُمْ وَفِي طُرُقِكُمْ وَلَكِنْ يَا حَنْظَلَةُ سَاعَةً وَسَاعَةً " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ва Қатан ибн Нусайр ривоят қилди — матн Яҳёники —: бизга Жаъфар ибн Сулаймон Саъийд ибн Иёс ал-Журайдан, у Абу Усмон ан-Наҳдийдан, у Ҳанзала ал-Усаййидийдан хабар берди. У — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг котибларидан эди — деди: Мени Абу Бакр учратиб қолди ва: «Эй Ҳанзала, аҳволинг қалай?» деди. Мен: «Ҳанзала мунофиқ бўлди» дедим. У: «Субҳаналлаҳ, нима деяпсан?» деди. Мен: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларида бўламиз, У зот бизга дўзах ва жаннатни шундай эслатадиларки, гўё уларни кўз билан кўргандай бўламиз. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларидан чиқсак, аёллар, болалар ва дунё ташвишлари билан банд бўлиб, кўп нарсани унутиб қўямиз» дедим. Абу Бакр: «Аллаҳга қасамки, биз ҳам худди шундай ҳолатга учраймиз» деди. Сўнг мен ва Абу Бакр йўлга чиқиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига кирдик. Мен: «Ҳанзала мунофиқ бўлди, эй Расулуллаҳ» дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу нима деган сўз?» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, биз Сизнинг ҳузурингизда бўламиз, Сиз бизга дўзах ва жаннатни эслатасиз, гўё уларни кўз билан кўргандай бўламиз. Сизнинг ҳузурингиздан чиқсак, аёллар, болалар ва дунё ташвишлари билан банд бўлиб, кўп нарсани унутамиз» дедим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар сизлар менинг ҳузуримда ва зикрда бўлган ҳолатингизда давом этсангиз, малоикалар сизлар билан тўшакларингизда ва йўлларингизда қўл бериб кўришар эди. Лекин, эй Ҳанзала, соат-соат (гоҳи ундай, гоҳи бундай)», дедилар — уч марта.