حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ حَنْظَلَةَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَعَظَنَا فَذَكَّرَ النَّارَ - قَالَ - ثُمَّ جِئْتُ إِلَى الْبَيْتِ فَضَاحَكْتُ الصِّبْيَانَ وَلاَعَبْتُ الْمَرْأَةَ - قَالَ - فَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ وَأَنَا قَدْ فَعَلْتُ مِثْلَ مَا تَذْكُرُ . فَلَقِينَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَافَقَ حَنْظَلَةُ فَقَالَ " مَهْ " . فَحَدَّثْتُهُ بِالْحَدِيثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَأَنَا قَدْ فَعَلْتُ مِثْلَ مَا فَعَلَ فَقَالَ " يَا حَنْظَلَةُ سَاعَةً وَسَاعَةً وَلَوْ كَانَتْ تَكُونُ قُلُوبُكُمْ كَمَا تَكُونُ عِنْدَ الذِّكْرِ لَصَافَحَتْكُمُ الْمَلاَئِكَةُ حَتَّى تُسَلِّمَ عَلَيْكُمْ فِي الطُّرُقِ " .
Менга Исъҳоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абдуссамад хабар берди: Отам ривоят қилаётганини эшитдим, бизга Саъийд ал-Журайрий Абу Усмон ан-Наҳдийдан, у Ҳанзаладан ривоят қилди. У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларида эдик, У зот бизга ваъз қилиб, дўзахни эслатдилар. Сўнг — у деди — мен уйга келдим-да, болалар билан кулишдим ва аёлим билан ўйнашдим. — У деди — Кейин чиқиб, Абу Бакрни учратдим ва буни унга айтдим. У: «Мен ҳам сен айтаётган нарса каби иш қилдим» деди. Сўнг биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни учратдик. Мен: «Эй Расулуллаҳ, Ҳанзала мунофиқ бўлди» дедим. У зот: «Секин (сустлаштир)» дедилар. Сўнг мен у зотга ҳадисни (воқеани) айтиб бердим. Абу Бакр: «Мен ҳам у қилган иш каби қилдим» деди. Шунда у зот: «Эй Ҳанзала, соат-соат (гоҳи ундай, гоҳи бундай). Агар қалбларингиз зикр пайтидагидай бўлиб турганида, малоикалар сизлар билан йўлларда салом бериб, қўл бериб кўришар эди», дедилар.