حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ بِئْسَمَا عَدَلْتُمُونَا بِالْكَلْبِ وَالْحِمَارِ، لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي، وَأَنَا مُضْطَجِعَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ، فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ غَمَزَ رِجْلَىَّ فَقَبَضْتُهُمَا.
Амр ибн Али бизга айтди: Яҳё бизга айтди: Убайдуллаҳ бизга айтди: Қосим бизга айтди, Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Сизлар бизни ит ва эшакка тенглаштириб қандай ёмон иш қилдингиз! Мен ўзимни кўрганман — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқирдилар, мен эса у зот билан қибла орасида ётардим. У зот сажда қилмоқчи бўлганларида оёқларимга (секин) тегардилар, мен уларни йиғиб олардим.