حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَنِي عُمَرُ - رضى الله عنه - عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنْهَا وَأَدَّيْتُهَا إِلَيْهِ أَمَرَ لِي بِعُمَالَةٍ فَقُلْتُ إِنَّمَا عَمِلْتُ لِلَّهِ وَأَجْرِي عَلَى اللَّهِ . قَالَ خُذْ مَا أُعْطِيتَ فَإِنِّي قَدْ عَمِلْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَمَّلَنِي فَقُلْتُ مِثْلَ قَوْلِكَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أُعْطِيتَ شَيْئًا مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْأَلَهُ فَكُلْ وَتَصَدَّقْ " .
Бизга Абу-л-Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Лайс Букайр ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ашаждан, у Буср ибн Саиддан, у ибн ас-Соидийдан ривоят қилди, у деди: Умар розияллаҳу анҳу мени садақа (йиғиш) устига ишга қўйди. Мен ундан бўшаб, уни унга топширганимда, у менга иш ҳақи буюрди. Мен: «Мен фақат Аллаҳ учун ишладим, ажрим Аллаҳ зиммасида», дедим. У: «Сенга берилган нарсани ол. Мен ҳам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида ишлаган эдим, у мени ишга қўйган эди, мен ҳам сенинг айтганингдек айтган эдим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: ‹Сўрамасдан сенга бирор нарса берилса, е ва садақа қил›, деган эдилар», деди.